تا اين كه: باز علم به پيشرفت خود ادامه داد، و در اين اواخر چند نوع حركت براى خورشيد ثابت شد:
حركت وضعى آن به دور خودش.
حركت طولى آن، همراه منظومه شمسى به سوى نقطه مشخصى از آسمان.
حركت دورانى آن، همراه مجموعه كهكشانى كه جزئى از آن است.
و به اين ترتيب، يك معجزه ديگر علمى قرآن، به ثبوت رسيد.
براى روشن‌تر شدن اين مسأله، قسمتى از بحثى را كه در يكى از «دائرةالمعارفها» پيرامون حركت خورشيد آمده است، در اينجا مى‌آوريم:
خورشيد داراى حركات «ظاهرى» (حركت يومى و حركت ساليانه) و حركات «واقعى» است.
خورشيد، در حركت يومى و حركت ظاهرىِ كره آسمان شركت دارد، در نيم‌كره ما از مشرق طلوع مى‌كند، در طرف جنوب از نصف النهار محل مى‌گذرد و در مغرب غروب مى‌كند، عبور آن از نصف النهار، ظهر حقيقى را مشخص مى‌سازد.
خورشيد، حركت (ظاهرى) ساليانه‌اى به دور زمين نيز دارد كه هر «روز» آن را قريب يك درجه از مغرب به طرف مشرق مى‌برد، در اين حركت، خورشيد سالى يك بار از مقابل برج‌ها مى‌گذرد، مدار اين حركت، در صفحه «دائرة البروج» واقع است، اين حركت، در تاريخ نجوم اهميت فراوان داشته است، «اعتدالين»، «انقلاب» و «ميل كلى» مربوط به آن، و سال شمسى مبتنى بر آن است.
علاوه بر اين حركات ظاهرى، حركت دورانى كهكشان، خورشيد را با سرعت حدود يك ميليون و يكصد و سى هزار كيلومتر در ساعت! در فضا مى‌گرداند، اما در داخل كهكشان هم، خورشيد ثابت نيست، بلكه، با سرعتى