ثروت، علم و تجارت يكى از سه شهر بزرگ كشور «روم» محسوب مى‌شد.
شهر «انطاكيه» تا «حلب» كمتر از يكصد كيلومتر و تا «اسكندرون» حدود شصت كيلومتر فاصله دارد. «١»
اين شهر، در زمان خليفه دوم به دست «ابو عبيده جراح» فتح شد، و از دست روميان در آمد، مردم آن كه مسيحى بودند پرداخت جزيه را پذيرفتند، و بر آئين خود باقى ماندند. «٢»
بعد از جنگ جهانى اول، اين شهر، به تصرف فرانسويان در آمد، و هنگامى كه فرانسويان خواستند «شام» را رها كنند، چون غالب اهل «انطاكيه» مسيحى و با فرانسويان هم كيش بودند و نخواستند در آشوبهائى كه پس از خروج آنها از «شام» در اين كشور اتفاق مى‌افتد به مسيحيان آسيب رسد، آن را به «تركيه» دادند!
«انطاكيه» براى مسيحيان مانند «مدينه» براى مسلمانان، دومين شهر مذهبى محسوب مى‌شود، شهر اولشان «بيت المقدس» است كه حضرت مسيح عليه السلام دعوت خود را از آنجا آغاز كرد، و بعداً گروهى از مؤمنان به مسيح عليه السلام به «انطاكيه» هجرت كردند، «پولس» و «برنابا» «٣»
بدان شهر رفتند و مردم را به اين آئين خواندند، و از آنجا دين مسيح عليه السلام گسترش يافت، و به همين جهت در قرآن مجيد، از اين شهر به خصوص (در آيات مورد بحث) سخن به ميان آمده. «٤»