تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٨
مىكنند، اما هنگامى كه خطرات احتمالى بر طرف مىشود، فراموشكارى و نسيان بر وجود انسانها سايه مىافكند.
نه تنها تصادم سيارات و كرات آسمانى، فاجعهآفرين است، مختصر انحراف يك سياره، همچون زمين از مدارش ممكن است فاجعهها بيافريند.
*** نكته:
كوچك و بزرگ در برابر قدرت او يكسان است
جالب اين كه: در آيات فوق نگاهدارى آسمانها بر جاى خود، به قدرت خدا استناد داده شده در آيات ديگر قرآن همين تعبير در مورد نگهدارى پرندگان بر فراز امواج هوا آمده است: أَ لَمْ يَرَوْا إِلَى الطَّيْرِ مُسَخَّراتٍ فِي جَوِّ السَّماءِ ما يُمْسِكُهُنَّ إِلَّا اللَّهُ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ:
«آيا آنها پرندگانى را كه بر فراز آسمان تسخير شدهاند نديدند؟ هيچ كس جز خدا آنها را نگاه نمىدارد، در اين امر نشانههائى است از عظمت و قدرت خدا براى آنها كه ايمان مىآورند». «١»
اين هماهنگى تعبيرات، نشان مىدهد: براى قدرت بىانتهاى پروردگار نگاهدارى مجموعه كرات آسمان و زمين، همچون نگاهدارى يك پرنده بر فراز امواج هوا است.
در يك جا آفرينش آسمان پهناور را نشانه وجود خود معرفى مىكند، و در جاى ديگر آفرينش حشره كوچكى همچون پشه را.
گاهى به «خورشيد» سوگند ياد مىكند كه منبع عظيم انرژى در عالم هستى است، و گاه به ميوه بسيار سادهاى همچون «انجير» قسم مىخورد.