تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٤
حال كه ثابت شد، هيچ دليل عقلى براى مدعاى شما نيست، آيا دليلى از نقل در اختيار داريد؟ «آيا كتابى (آسمانى) در اختيار آنها گذاردهايم و آنها دليل روشنى از آن بر كار خود دارند»؟! «أَمْ آتَيْناهُمْ كِتاباً فَهُمْ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْهُ».
نه، آنها هيچ دليل و بينه و برهان روشنى از كتب الهى در اختيار ندارند.
پس سرمايه آنها چيزى جز مكر و فريب نيست «بلكه اين ستمگران به يكديگر وعدههاى دروغين مىدهند» «بَلْ إِنْ يَعِدُ الظَّالِمُونَ بَعْضُهُمْ بَعْضاً إِلَّا غُرُوراً».
به تعبير ديگر: اگر بت پرستان و ساير مشركان از هر گروه و هر صنف، ادعا دارند بتها قدرتى در انجام خواستههاى آنها در روى زمين دارند، بايد نمونهاى از خلقت زمينى آنها را ارائه دهند.
و اگر معتقدند: اين بتها مظهر فرشتگان و ملائكه و مقدسين آسمانى هستند- همان گونه كه عقيده جمعى از آنها بود- بايد شركت آنها را در آفرينش آسمانها نشان دهند.
و اگر معتقدند: اينها شريك در خلقت نيستند، تنها مقام شفاعت به آنها واگذار شده- همان گونه كه بعضى ادعا داشتند- بايد سندى از كتب آسمانى براى اثبات اين مدعا بياورند.
حال كه هيچ يك از اين مدارك را در اختيار ندارند، پس ستمگران فريبكارى هستند كه در گوش يكديگر سخنان دروغين مىگويند.
قابل توجه اين كه: منظور از «زمين و آسمان» در اينجا مجموعه مخلوقات زمينى و آسمانى است، و تعبير به خلقت، در مورد زمين و شركت در مورد آسمان، اشاره به اين است كه: شركت در آسمانها بايد از طريق خلقت باشد.
و تعبير به «كِتاباً» به صورت نكره، آن هم با استناد به پروردگار، اشاره به اين