٣٣ جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَها يُحَلَّوْنَ فِيها مِنْ أَساوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَ لُؤْلُؤاً وَ لِباسُهُمْ فِيها حَرِيرٌ
٣٤ وَ قالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ إِنَّ رَبَّنا لَغَفُورٌ شَكُورٌ
٣٥ الَّذِي أَحَلَّنا دارَ الْمُقامَةِ مِنْ فَضْلِهِ لا يَمَسُّنا فِيها نَصَبٌ وَ لا يَمَسُّنا فِيها لُغُوبٌ
ترجمه:
٣٣- (پاداش آنان) باغهاى جاويدان بهشت است كه در آن وارد مى‌شوند، در حالى كه با دستبندهائى از طلا و مرواريد آراسته‌اند، و لباسشان در آنجا حرير است!
٣٤- آنها مى‌گويند: حمد (و ستايش) براى خداوندى است كه اندوه را از ما برطرف ساخت؛ پروردگار ما آمرزنده و سپاسگذار است.
٣٥- همان كسى كه با فضل خود ما را در اين سراى اقامت (جاويدان) جاى داد كه نه در آن رنجى به ما مى‌رسد و نه سستى و واماندگى!
تفسير:
آنجا كه نه غمى است، نه رنجى، و نه درماندگى!
اين آيات، در حقيقت نتيجه‌اى است براى آنچه در آيات گذشته آمده بود، مى‌فرمايد: «پاداش پيشگامان در خيرات و نيكى‌ها، باغهاى جاويدان بهشت