خود را به خوبى مى‌شناسد و نسبت به نيازهايشان بصير و بينا است.
در اين كه: فرق ميان «خبير» و «بصير» چيست؟ بعضى گفته‌اند: «خبير» به معنى آگاهى از بواطن و عقائد و نيات و ساختمان روحى انسان، و «بصير» به معنى بينائى نسبت به ظواهر و پديده‌هاى جسمانى او است. «١»
بعضى ديگر «خبير» را اشاره به اصل آفرينش انسان و «بصير» را اشاره به اعمال و افعال او مى‌دانند. «٢»
البته تفسير اول مناسبتر به نظر مى‌رسد، هر چند اراده هر دو معنى از آيه بعيد نيست.
*** آيه بعد، به موضوع مهمى در اين رابطه، يعنى به حاملان اين كتاب بزرگ آسمانى اشاره كرده- همان كسانى كه بعد از نزول قرآن بر قلب پاك پيامبر صلى الله عليه و آله اين مشعل فروزان را هم در آن زمان و هم در قرون و اعصار ديگر، حفظ و پاسدارى نمودند- مى‌فرمايد: «سپس، اين كتاب آسمانى را به گروهى از بندگان برگزيده خود به ارث داديم» «ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا».
روشن است: منظور از «كتاب» در اينجا، همان چيزى است كه در آيه قبل آمده است (قرآن مجيد) و به اصطلاح «الف و لام» در آن «الف و لام عهد» است.
اين كه: بعضى آن را اشاره به همه كتب آسمانى دانسته، و «الف و لام» آن را «الف و لام جنس» گرفته‌اند، بسيار بعيد به نظر مى‌رسد و تناسبى با آيات قبل ندارد.
تعبير به «ارث» در اينجا، و موارد ديگرى شبيه آن در قرآن مجيد، به خاطر