مجموعاً يك واحد منسجم با تمام نيازمنديها را به وجود آورد.
در جهانِ جنبندگان، هزاران هزار نوع حشره، پرنده، خزنده، حيوانات دريائى، و حيوانات وحشى بيابانى وجود دارد، كه هر كدام با ويژگيها و عجائب خلقتشان، نشانه‌اى از قدرت و عظمت و علم آفريدگارند.
هنگامى كه به يك باغ وحش بزرگ، قدم مى‌گذاريم، با اين كه بيش از جزئى از هزاران جزء، از موجودات زنده جهان در آنجا حضور ندارد، چنان مات و مبهوت و مسحور و مجذوب مى‌شويم، كه بى‌اختيار لب به ستايش خداوندگارى كه، اين همه نقش عجب را بر در و ديوار وجود زده است، مى‌گشائيم.
پس از بيان اين نشانه‌هاى توحيدى، در پايان به صورت يك جمع بندى، مى‌گويد: «آرى مطلب چنين است» «كَذلِكَ». «١»

و از آنجا كه بهره‌گيرى از اين آيات بزرگ آفرينش، بيش از همه، براى بندگان خردمند و دانشمند است، در دنباله آيه مى‌فرمايد: «تنها بندگان عالم و دانشمندند، كه از خدا مى‌ترسند» «إِنَّما يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماءُ».
آرى، از ميان تمام بندگان، دانشمندانند كه به مقام عالى خشيت، يعنى «ترس از مسؤليت، توأم با درك عظمت مقام پروردگار» نائل مى‌گردند، اين حالت «خشيت» مولود سير در آيات آفاقى و انفسى و آگاهى از علم و قدرت پروردگار، و هدف آفرينش است.