تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٥
اين احتمال نيز در تفسير آيه داده شده است كه: خود كوهها همانند خطوط و جادههائى است كه بر سطح زمين، كشيده شده است، كه مخصوصاً از فاصلههاى دور كاملًا محسوس است، خطوطى است كه، بعضى سفيد، بعضى سرخ رنگ و بعضى سياه پر رنگ است، خطوطى است كه دست تقدير پروردگار بر چهره زمين ترسيم كرده. «١»
به هر حال، ساختمان كوهها با رنگهاى كاملًا متفاوت از يكسو، و جادههاى كوهستانى با الوان گوناگون، از سوى ديگر، نشانه ديگرى از عظمت و قدرت و حكمت او است، كه هر لحظه به شكلى در مىآيد، و هر زمان به لباس دگرى خود را مىآرايد.
*** در آيه بعد، مسأله تنوع الوان را در انسانها و جانداران ديگر مطرح كرده مىگويد: «از انسانها و جنبندگان و چهار پايان نيز افرادى آفريده شده، كه رنگهاى متفاوتى دارند» «وَ مِنَ النَّاسِ وَ الدَّوَابِّ وَ الأَنْعامِ مُخْتَلِفٌ أَلْوانُهُ».
آرى، انسانها با اين كه همه از يك پدر و مادرند، داراى نژادها و رنگهاى كاملًا متفاوتند، بعضى سفيد، همچون برف، بعضى سياه، همچون مُرَكّب، حتى در يك نژاد نيز تفاوت در ميان رنگها بسيار است، بلكه فرزندان دوقلو هم، كه تمام مراحل جنينى را با يكديگر طى كرده، و از آغاز در آغوش هم بودهاند، با دقت كه نگاه كنيم از نظر رنگ كاملًا يكسان نيستند، با اين كه: از يك پدر و يك مادر و در يك زمان نطفه آنها منعقد شده، و از يك نوع غذا تغذيه كردهاند.
گذشته از چهره ظاهرى، رنگهاى باطنى آنها، و خلق و خوهاى آنها، و صفات و ويژگيهاى آنان و استعداد و ذوقهايشان، كاملًا متنوع و مختلف است، تا