٢٤ إِنَّا أَرْسَلْناكَ بِالْحَقِّ بَشِيراً وَ نَذِيراً وَ إِنْ مِنْ أُمَّةٍ إِلَّا خَلا فِيها نَذِيرٌ
٢٥ وَ إِنْ يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّناتِ وَ بِالزُّبُرِ وَ بِالْكِتابِ الْمُنِيرِ
٢٦ ثُمَّ أَخَذْتُ الَّذِينَ كَفَرُوا فَكَيْفَ كانَ نَكِيرِ
ترجمه:
٢٤- ما تو را به حق براى بشارت و انذار فرستاديم؛ و هر امتى در گذشته انذار كننده‌اى داشته است!
٢٥- اگر تو را تكذيب كنند (عجب نيست)؛ كسانى كه پيش از آنان بودند (نيز پيامبران خود را) تكذيب كردند؛ آنها با دلائل روشن و كتابهاى موعظه و كتب آسمانى روشنگر به سراغ آنان آمدند (اما كوردلان ايمان نياوردند).
٢٦- سپس كافران را گرفتم؛ مجازات من نسبت به آنان چگونه بود؟!
تفسير:
اگر كوردلان ايمان نياورند عجب نيست
در آيات گذشته به اينجا رسيديم: افرادى هستند همچون مردگان و نابينايان، كه سخنان انبياء در دل آنان، كمترين اثرى ندارد، به دنبال آن، در آيات مورد بحث، براى اين كه پيامبر صلى الله عليه و آله را در اين زمينه دلدارى دهد، تا زياد غمگين و ناراحت نگردد، نخست مى‌فرمايد: «ما تو را به حق براى بشارت و انذار فرستاديم، و هيچ امتى در گذشته نبود، مگر اين كه انذاركننده‌اى داشت» «إِنَّا