تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٥
الهى بهره گيرند.
وسائل زينتى مختلفى از قبيل «مرواريد»، «صدف»، «درّ» و «مرجان» از آن استخراج مىشود، و تكيه قرآن روى اين مسأله، به خاطر آن است كه روح انسان بر خلاف چهار پايان، داراى ابعاد مختلفى است، كه يكى از آنها حس زيبائى است كه سرچشمه پيدايشِ مسائل ذوقى، هنرى و ادبى مىباشد، كه اشباع آن به صورت صحيح، و دور از هر گونه، افراط و تفريط و اسراف و تبذير، روح را شاداب مىسازد، و به انسان، نشاط و آرامش مىبخشد، و براى انجام كارهاىِ سنگين زندگى آماده مىكند.
و اما مسأله حمل و نقل كه يكى از مهمترين پايههاى تمدن انسانى و زندگانى اجتماعى بشر است، با توجه به اين كه: درياها قسمت عمده روى زمين را فرا گرفته، و به يكديگر ارتباط دارند، مىتوانند مهمترين خدمت را در اين زمينه به انسانها كنند.
حجم كالاهائى كه به وسيله درياها حمل و نقل، و مسافرانى كه با آن جابجا مىشوند، به قدرى زياد است كه با هيچ وسيله نقليه ديگر، قابل مقايسه نيست، چنان كه گاه، يك كشتى مىتواند، به اندازه دهها هزار اتومبيل! بار با خود ببرد. «١»
٤- البته فوائد درياها، منحصر به آنچه در فوق آمد نيست، و قرآن نمىخواهد آن را در اين امور سه گانه، محدود سازد، چرا كه تشكيل ابرها، مواد داروئى، نفت، وسائل پوششى، مواد تقويتى براى زمينهاى باير، تأثير در ايجاد بادها، و غير آن، بركات ديگر درياها محسوب مىشود.