تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٢
مىگويد: «هيچ انسانى عمر طولانى نمىكند، و هيچ كس از عمرش كاسته نمىگردد، مگر اين كه: در كتاب علم خداوند ثبت است» و از قوانين و برنامههائى تبعيت مىكند، كه حاكم بر آنها علم و قدرت اوست «وَ ما يُعَمَّرُ مِنْ مُعَمَّرٍ وَ لايُنْقَصُ مِنْ عُمُرِهِ إِلَّا فِي كِتابٍ». «١»
چه عواملى در ادامه حيات انسان مؤثر است؟ چه عواملى با ادامه حيات او مىجنگد؟ و خلاصه، چه عواملى، بايد دست به دست هم بدهد، تا انسان بتواند يك صد سال يا كمتر و بيشتر به حيات خود ادامه دهد؟ و سرانجام چه عواملى موجب تفاوت عمر انسانها مىگردد؟
همه اينها نيز محاسبات دقيق و پيچيدهاى دارد كه جز خداوند از آن آگاه نيست، و آنچه ما امروز، در اين زمينهها مىدانيم، در برابر آنچه نمىدانيم بسيار كم و بىارزش است.
«يُعَمَّر» از ماده «عمر» در اصل از «عمارت» به معنى آبادى گرفته شده است، و اين كه: به مدت حيات انسان «عمر» گفته مىشود، به خاطر آنست كه آبادى و عمارت بدن او در اين مدت است.
واژه «مُعَمَّر» به معنى كسى است كه عمر طولانى دارد.
و سرانجام، آيه را با اين جمله پايان مىدهد: «همه اينها بر خداوند آسان است» «إِنَّ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ».
آفرينش اين موجود عجيب از «خاك»، و آغاز خلقت يك انسان كامل از «آب نطفه»، و همچنين مسائل مربوط به جنسيت، زوجيت، باردارى، وضع حمل، و افزايش و كاستى عمر، چه از نظر قدرت، و چه از نظر علم و محاسبه،