«ساحران دنياپرست» معاصر فرعون، نيرنگهاى خود را به نام و به عزت او آغاز كردند: وَ قالُوا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ الْغالِبُونَ: «گفتند به عزت فرعون سوگند، كه ما پيروز خواهيم شد». «١»
اما به زودى از عصاى چوپانى موسى عليه السلام، شكست خوردند، ولى همانها هنگامى كه از زير پرچم مذلت بار «فرعون» بيرون آمدند، و در سايه توحيد قرار گرفتند و ايمان آوردند، چنان نيرومند و شكست‌ناپذير شدند، كه سخت‌ترين تهديدهاى فرعون، در آنها مؤثر نيفتاد، دست و پا و حتى جان خويش را عاشقانه در راه خدا دادند، و شربت شهادت نوشيدند، و با اين عمل، نشان دادند كه در برابر زر و زور تسليم نمى‌شوند، و شكست‌ناپذيرند، و تاريخ پر افتخار آنها امروز براى ما يك دنيا درس آموزنده است.
*** ٢- فرق ميان «كلام طيب» و «عمل صالح»
ممكن است سؤال شود: چرا آيه فوق در مورد «كلام طيب» مى‌گويد:
«خودش به سوى پروردگار اوج مى‌گيرد»، اما در مورد «عمل صالح» مى‌گويد:
«خدا آن را بالا مى‌برد»؟
اين سؤال را چنين مى‌توان پاسخ گفت: «كلام طيب»، همان گونه كه گفتيم اشاره به ايمان و اعتقاد پاك است، و آن عين اوج گرفتن به سوى خداست، كه حقيقت ايمان چيزى جز اين نيست، ولى «عمل صالح» را او پذيرا مى‌شود و قبول مى‌كند و اجر مضاعف مى‌دهد، و بقاء و دوام مى‌بخشد و اوج مى‌دهد (دقت كنيد).