تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١١
مرده، يعنى اى انسان! صحنه معاد در فصول هر سال در برابر چشم تو و در زير پاى تو است.
توجه به اين نكته، نيز لازم است كه، جمله «فَتُثِيرُ» از ماده «اثاره» به معنى منتشر ساختن و پراكندن است، و در اينجا اشاره به توليد ابرها بر اثر وزش بادها بر صفحه اوقيانوسها مىباشد، زيرا مسأله حركت ابرها در جمله بعد (فَسُقْناهُ إِلى بَلَدٍ مَيِّتٍ) آمده است.
جالب اين كه: در حديثى از پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله چنين مىخوانيم: يكى از اصحاب عرض كرد: يا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ يُحْيِى اللَّهُ الْمَوْتى وَ ما آيَةُ ذلِكَ فِى خَلْقِهِ؟: «اى رسول خدا! چگونه پروردگار، مردگان را زنده مىكند، و نشانه و نمونه آن در جهان خلقت چيست»؟!
پيغمبر فرمود: أَما مَرَرْتَ بِوادِى أَهْلِكَ مُمْحِلًا ثُمَّ مرَرْتَ بِهِ يَهْتَزُّ خَضِراً؟ «آيا از سرزمين قبيلهات گذر نكردهاى در حالى كه خشك و مرده بوده، و سپس از آنجا عبور كنى در حالى كه از خرمى و سرسبزى گوئى به حركت در آمده»؟
قُلْتُ: نَعَمْ! يا رَسُولَ اللَّهِ: «گفتم آرى اى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله».
قالَ: فَكَذلِكَ يُحْيِى اللَّهُ الْمَوْتى وَ تِلْكَ آيَتُهُ فِى خَلْقِهِ: «فرمود: اين گونه خداوند مردگان را زنده مىكند و اين نمونه و نشانه او در آفرينش است». «١»
در جلد ١٦ تفسير «نمونه» ذيل آيه ٤٨ سوره «روم» بحث ديگرى در اين زمينه داشتهايم.
*** به دنبال اين بحث توحيدى، به اشتباه بزرگ مشركان كه عزت خويش را از بتها مىخواستند، و ايمان آوردن به پيامبر صلى الله عليه و آله را مايه پراكندگى مردم از دور خود