تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٩
اما چرا حسرت نخورد؟: «براى اين كه: خداوند از اعمال آنها آگاه است و آنچه را شايسته آنند به آنها همان مىدهد» «إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِما يَصْنَعُونَ».
از لحن آيه، دلسوزى فوق العاده پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله نسبت به گمراهان و منحرفان كاملًا هويداست، و چنين است: حال يك رهبر الهى راستين، كه از عدم پذيرش مردم نسبت به حق، و تسليم در برابر باطل، و پشت پا زدن به تمام وسائل سعادت، آن چنان رنج مىبرد كه: گوئى مىخواهد قالب تهى كند.
*** در آيه بعد، با توجه به بحثهائى كه قبلًا پيرامون هدايت و ضلالت و ايمان و كفر گذشت، به بيان كوتاه و روشنى پيرامون «مبدأ» و «معاد» مىپردازد، و اثبات «مبدأ» را با اثبات «معاد» در يك دليل جالب قرين كرده، مىفرمايد: «خداوند همان كسى است كه بادها را فرستاد، تا ابرهائى را به حركت در آورند» «وَ اللَّهُ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّياحَ فَتُثِيرُ سَحاباً». «١»
«سپس ما اين ابرها را به سوى سرزمين مرده و خشكى مىرانيم» «فَسُقْناهُ إِلى بَلَدٍ مَيِّتٍ».
«و به وسيله آن، زمين را بعد از مردنش زنده مىكنيم» «فَأَحْيَيْنا بِهِ الأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها».
«آرى، زنده شدن مردگان، بعد از مرگ نيز همين گونه است»! «كَذلِكَ النُّشُورُ».
نظام حسابشدهاى كه بر حركت بادها، و سپس حركت ابرها، و بعد از آن