گروهى مأمور عذاب و مجازات اقوام سركشند. «١»
گروهى امدادگران الهى نسبت به مؤمنان در جنگها هستند. «٢»
و بالاخره، گروهى مبلغان وحى و آورندگان كتب آسمانى براى انبياء مى‌باشند «٣» كه اگر بخواهيم يك يك وظائف و مأموريتهاى آنها را بر شمريم، بحث به درازا مى‌كشد.
٤- آنها پيوسته مشغول تسبيح و تقديس خداوند هستند، چنان كه در آيه ٥ سوره «شورى‌» مى‌خوانيم: وَ الْمَلائِكَةُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِمَنْ فِي الأَرْضِ: «فرشتگان تسبيح و حمد پروردگار خود را به جا مى‌آورند، و براى كسانى كه در زمين هستند استغفار مى‌كنند».
٥- با اين حال، انسان به حسب استعداد تكامل، از آنها برتر و والاتر است، تا آنجا كه همه فرشتگان بدون استثناء، به خاطر آفرينش آدم به سجده افتادند، و آدم معلم آنها گشت. «٤»
٦- آنها گاه به صورت انسان در مى‌آيند، و بر انبياء، و حتى غير انبياء ظاهر مى‌شوند، چنان كه در سوره «مريم» مى‌خوانيم: «فرشته بزرگ الهى به صورت انسان موزون بر مريم ظاهر شد» (فَأَرْسَلْنا إِلَيْها رُوحَنا فَتَمَثَّلَ لَها بَشَراً سَوِيّاً). «٥»

در جاى ديگر، به صورت انسان‌هائى بر «ابراهيم» و بر «لوط» ظاهر شدند. «٦»
حتى از ذيل اين آيات، استفاده مى‌شود كه: قوم «لوط» نيز آنها را در همان اشكال موزون انسانى ديدند. «٧»
آيا ظهور، در چهره انسان، يك واقعيت عينى است؟ يا به صورت تمثل و