پيامبر صلى الله عليه و آله از اتهام واهى شما در مورد جنون، پاك و منزه است.
ولى معنى اول روشنتر به نظر مى‌رسد.
اما مسلماً از امورى كه بايد در آن انديشيد، همين مسأله «نبوت» و صفات برجسته‌اى است كه در شخص پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله و عقل و درايت او بود، بى‌آن كه منحصر به آن باشد.
٧- تعبير «صاحِبُكُم» (همنشين و دوست شما) در مورد شخص پيغمبر صلى الله عليه و آله، اشاره به اين است كه: او براى شما چهره ناشناخته‌اى نيست، او ساليان دراز در ميان شما بوده، او را به امانت، درايت و صدق و راستى شناخته‌ايد، تاكنون نقطه ضعفى در پرونده زندگى او مشاهده نكرده‌ايد، بنابراين، انصاف دهيد اتهاماتى كه به او مى‌بنديد، همه بى‌اساس است.
٨- «جِنَّة» به معنى «جنون» در اصل از ماده «جَنّ» (بر وزن ظن) به معنى ستر و پوشش است، و از آنجا كه «مجنون» چنان است كه گوئى عقلش پوشيده شده، اين تعبير درباره او به كار مى‌رود، و به هر حال نكته قابل ملاحظه اينجاست كه:
گويا مى‌خواهد اين حقيقت را بيان كند كه دعوت‌كننده به انديشه و بيدارى فكر، چگونه ممكن است خود مجنون باشد، و همين كه منادى تفكر است، خود دليل بر نهايت عقل و درايت اوست.
٩- جمله «إِنْ هُوَ إِلَّا نَذِيرٌ لَكُمْ» رسالت پيامبر صلى الله عليه و آله را در مسأله «انذار» خلاصه مى‌كند، يعنى بيم دادن از مسئوليتها، از دادگاه و كيفر الهى، درست است كه پيامبر، رسالت «بشارت» هم دارد، ولى آنچه بيشتر انسان را وادار به حركت مى‌كند، مسأله انذار است، و لذا در بعضى ديگر از آيات قرآن، نيز به عنوان تنها وظيفه پيامبر صلى الله عليه و آله ذكر شده، مانند آيه ٩ سوره «احقاف»: وَ ما أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ مُبِينٌ:
«من جز انذاركننده آشكار نيستم» نظير اين معنى در سوره «ص» آيه ٦٥ و آيات