محتواى سوره سبأ
اين سوره كه به مناسبت، شرح سرگذشت قوم «سبأ» به نام «سبأ» ناميده شده از سوره‌هاى «مكّى» است، و مى‌دانيم محتواى سوره‌هاى مكى معمولًا بيان معارف اسلامى و ريشه‌هاى اعتقادى مخصوصاً «مبدأ» و «معاد» و «نبوت» است.
و بيشترين بحث اين سوره نيز، روى همين امور دور مى‌زند، چرا كه مسلمانان در دوران «مكّه» مى‌بايست از نظر عقائد ساخته مى‌شدند، و براى پرداختن به فروع، و تشكيل حكومت اسلامى، و پياده كردن تمام برنامه‌هاى اسلامى، آماده مى‌گرديدند.
به طور كلى بايد گفت: محتواى اين سوره ناظر به پنج مطلب است:
١- مسأله «توحيد» و قسمتى از نشانه‌هاى خداوند در عالم هستى، و صفات پاك او از جمله «توحيد» «ربوبيت» و «الوهيت».
٢- مسأله «معاد» كه از همه مسائل در اين سوره بيشتر مطرح شده، از طرق مختلف درباره آن بحثهاى گوناگونى عنوان گرديده.
٣- مسأله «نبوت» انبياى پيشين، و مخصوصاً پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله و پاسخ به بهانه‌جوئيهاى دشمنان درباره او، و بيان پاره‌اى از معجزات انبياء سلف.
٤- بيان بخشى از نعمتهاى بزرگ خدا، و سرنوشت شكرگزاران و كفران كنندگان، ضمن بيان گوشه‌اى از زندگى «سليمان» عليه السلام و قوم «سبأ».
٥- دعوت به تفكر و انديشه و ايمان و عمل صالح و تأثير اين عوامل در سعادت و نيك‌بختى بشر.