تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٨
امام فرمود كدام آيه است؟
عرض كرد: نخست اين سخن خداوند بزرگ است كه مىگويد: ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ: «مرا بخوانيد تا دعاى شما را مستجاب كنم» من خدا را مىخوانم اما دعايم مستجاب نمىشود!
فرمود: آيا فكر مىكنى، خداوند عز و جل وعده خود را تخلف كرده؟.
عرض كرد: نه.
فرمود: پس علت آن چيست؟
عرض كرد: نمىدانم.
فرمود: ولى من به تو خبر مىدهم: مَنْ أَطَاعَ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ فِيمَا أَمَرَهُ مِنْ دُعائِهِ مِنْ جِهَةِ الدُّعَاءِ أَجَابَهُ: «كسى كه اطاعت خداوند متعال كند در آنچه امر به دعا كرده، و جهت دعا را در آن رعايت كند، اجابت خواهد كرد».
عرض كرد: جهت دعا چيست؟ فرمود: نخست حمد خدا مىكنى، و نعمت او را يادآور مىشوى، پس از آن شكر مىكنى، بعد درود بر پيامبر صلى الله عليه و آله مىفرستى، آن گاه گناهانت را به خاطر مىآورى، اقرار مىكنى، و از آنها به خدا پناه مىبرى، و توبه مىنمائى، اين است جهت دعا!
سپس فرمود: آيه ديگر كدام است؟
عرض كرد: اين آيه است كه مىفرمايد: «وَ ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهُ وَ هُوَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ» اما من در راه خدا انفاق مىكنم، ولى چيزى كه جاى آن را پر كند عائد من نمىشود!
امام عليه السلام فرمود: فكر مىكنى، خداوند از وعده خود تخلف كرده؟!
عرض كرد: نه.
فرمود: پس چرا چنين است؟