جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٧٧ - ٣٤ رعایت اخلاص و جاریشدن چشمههای حکمت

بسته بود و من فوق‌العاده وحشت کردم که شاِید از مخالفِین شِیعه و از دشمنان اهل‌بِیت علِیهم السلام باشند. شمعِی که با خود داشتم، خاموش شده بود امّا صدا و لحن نِیکوِیِی به گوشم رسِید که فرمود: سلام علِیکم و نام من را به زبان آورد من جواب سلام را دادم و عرض کردم شما چه کسِی هستِید؟

فرمود: ِیکِی از پسر عموهاِی شما. عرض کردم درِ سرداب بسته بود، شما از کجا وارد شدِید؟ فرمود: (اَللّهُ عَلِی کُل شَِی قَدِیر) عرض کردم اهل کجا هستِید؟ فرمود: اهل حجاز. اِیشان از من پرسِید: چرا در اِین وقت به اِینجا آمده‌اِی؟ عرض کردم حوائجِی داشتم و براِی آنها متوسل شدم.

اِیشان فرمود: جز ِیک حاجت، بقِیه حوائج شما برآورده خواهد شد. سپس سفارش نمودند به امورِی از جمله: نماز جماعت، مطالعه فقه، حدِیث و تفسِیر، صله‌رحم، رعاِیت حقوق اساتِید و تأکِید بر مطالعه و حفظ نهج البلاغه و صحِیفه سجادِیه.

من از آن بزرگوار خواستم که براِی من به درگاه الهِی دعا کند. اِیشان چنِین دعا نمود: «الهِی بحق نبِی و اهل‌بِیتش او را موفق به خدمت شرع بفرما و حلاوت مناجات خود را به او بچشان» سپس قدرِی تربت سِیّدالشهدا علِیه السلام به من دادند پس از آن ناگهان ناپدِید شدند. متأسفانه در آن حضور ندانستم که آن بزرگوار آقا ولِی عصر عجّل الله تعالِی فرجه الشّرِیف هستند.[١]

٣٤. رعاِیت اخلاص و جارِی‌شدن چشمههاِی حکمت

مرحوم شِیخ‌ هاشم قزوِینِی رحمه الله مِی‌فرمود: اگر کسِی‌ به اِین حدِیث: (مَنْ أَخْلَصَ لِلَّهِ أَرْبَعِينَ يَوْماً فَجَّرَ اللَّهُ يَنَابِيعَ الْحِكْمَه مِنْ قَلْبِهِ عَلَى لِسَانِهِ)[٢] عمل کند و تا چهل روز اعمالش را تنها براِی خدا انجام دهد، چشمه‌هاِی حکمت از قلب او بر زبانش جارِی شود. به اِین صورت که در تمام اعمال خود قصد اطاعه اللّه کند، اعم از واجبات و مستحبات و نِیز مباحات، در واجبات و مستحبات معلوم است که مِی‌توان قصد قربت کرد و اما در مباحاتِی مثل خوردن و آشامِیدن هم فرد مِی‌تواند قصد تقرّب کند.

[١] نماز خوبان نوِیسنده علِی، احمد پور ترکمانِی.

[٢] سفينة البحار، شِیخ عباس قمِی، ج ١ ص: ٤٠٨.