جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٢٠٧ - ١٢ عبادت طولانی بدون تسلیم

با اينكه داورى كاملا عادلانه بود، مرد انصارى ناراحت شد و به پيامبر گفت: اين قضاوت به نفع زبير تمام شد به خاطر آن كه او پسر عمّه شما است. در اين هنگام آيه ذِیل نازل گرديد: (فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيمًا)[١] اِی پِیامبر سوگند به پروردگارت که آنها مؤمن نخواهند بود مگر آن كه داورى تو را بپذِیرند و در آنچه داورى نمودِی احساس ناراحتى نكنند. «ِیعنِی بِی‌چون و چرا، تسليم محض قضاوت تو باشند.»

Q نکته: از آِیه شرِیفه استفاده مِی‌شود که مؤمن علاوه بر تسليم عملِی باِید نسبت به دستورات پِیامبر اکرم صلِّی الله علِیه و آله تسليم قلبى هم داشته باشد. در قلب هم نسبت به احکام الهِی معترض نباشد. اِین تسلِیم درباره تعِیِین اوصِیاِی آن حضرت هم جارِی است. در دعاِی روز غدِیر به خدا عرض مِی‌کنِیم: (اللَّهُمَّ سَمِعْنَا وَ أَطَعْنَا وَ أَجَبْنَا دَاعِيَكَ وَ أَجَبْنَا دَاعِيَ اللَّهِ وَ اتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فِي مُوَالاَه مَوْلاَنَا أَمِيرِالْمُؤْمِنِينَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي‌طَالِب الْحُجَّه عَلَى بَرِيَّتِهِ...‌)

١٢. عبادت طولانِی بدون تسلِیم

امِیرمؤمنان علِیه السلام فرمود: از كار خدا درباره شيطان عبرت بگيريد، زيرا شيطان، سعى و تلاش خود را در راه عبادت خدا بر اثر تكبر و نداشتن تسلِیم باطل و تباه ساخت. در حالى كه خدا را شش هزار سال عبادت كرده بود كه معلوم نيست از سال‌هاى دنيا بوده يا از سال‌هاى آخرت که اگر از سال‌هاِی آخرت باشد هر روز آن معادل پنجاه هزار سال دنياست. در مقابل دستور خداوند تسلِیم نبود.

تباهِی اعمال شِیطان به جهت سركشى يك لحظه او بود كه خود را برتر از حضرت آدم دانست و بر او سجده نكرد پس چه كسِی بعد از شيطان با اِین همه عبادتِی که کرده بود، مِی‌تواند خود را از عذاب الهِی اِیمن دانسته و به عبادت خود ببالد؟[٢]

امِیرمؤمنان علِی علِیه السلام فرمود: حقِیقت اسلام تسلِیم در مقابل دستورات و تقدِیرات الهِی و تصدِیق آنها است. (الْإِسْلَامُ هُوَ التَّسْلِيمُ وَ التَّسْلِيمُ هُوَ التَّصْدِيق...) [٣]

[١] سوره نساء، آِیه ٦٥.

[٢] منتهِی الامال، شِیخ عباس قمِی، ج ٢ ص: ٣.

[٣] نهج البلاغة، سِید رضِی، ص: ٤٢٨‌.