جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٢٨ - ٢٥ کمخوری «خوردن به مقدار نیرو گرفتن بدن نه حمل غذا»

Q پِیامبر اکرم صلِّی الله علِیه و آله فرمود: معده، مرکز بِیمارِی‌ها و امساک «به اندازه خوردن و خوردن غذاِی سالم» سرآمد همه داروها است. آنچه را که بدنتان بدان عادت کرده از خود درِیغ ندارِید. (الْمَعِدَه بَيْتُ كُلِّ دَاء وَ الْحِمْيَه رَأْسُ كُلِّ دَوَاء وَ أَعْطِ كُلَّ نَفْس مَا عَوَّدَتْهَا)[١][٢]

٢٤. دعاى امام زمان علِیه السلام در حق بيمار

محمدبن‌يوسف در بدنش زخم سختِی پديدار شد، به پزشكان متعدد مراجعه كرد و به دستور آن‌ها عمل نمود ولى نتيجه‌اِی نگرفت، اطباء به اتفاق همگِی گفتند: ما در مورد اين زخم دواِیى نيافتيم. محمد نامه‌اى براى امام زمان عجّل الله تعالِی فرجه الشّرِیف نوشت و از آن حضرت درخواست دعا نمود. آن حضرت در جواب نامه نوشت: خداوند لباس عافيت به تو بپوشاند و تو را در دنيا و آخرت با ما قرار دهد.

يك هفته نگذشت كه آن زخم بهبود ِیافت و جاى آن مثل كف دست صاف شد. محل زخم را به يكى از پزشكان نشان داد. پزشک به او گفت: ما براى اين نوع زخم داروِیى نمِی‌شناسيم زخم تو با دارو خوب نشده بلكه دست اعجازى در كار بوده است.[٣]

٢٥. کم‌خورِی «خوردن به مقدار نيرو گرفتن بدن نه حمل غذا»

مردِی از پزشکِی پرسيد: هر روز چه اندازه بايد غذا بخورم؟ پزشک گفت: به اندازه صد درهم «به مقدار کمِی» كافى است. آن مرد گفت: اين مقدا که نيرويى به انسان نمِی‌دهد؟ پزشک گفت: اين مقدار براى قوام بدن و حركت تو كافى است، اگر بيش از اين مقدار بخورى تو بايد حمل کننده آن باشى!

خوردن براى زيستن و ذكر كردن است تو معتقد[٤] كه زيستن از بهر خوردن است.[٥]

[١] ارکان الاسلام، ص: ١٠٨.

[٢] مكارم الاخلاق، حسن بن فضل طبرسِی، ص: ٢٨٧.

[٣] الكافي، طبع دار الکتب الاسلامية، الكليني، ج ١ ص: ٥١٩.

[٤] ِیعنِی: تو اعتقاد دارِی.

[٥] گلستان سعدِی، باب سوم: در اخلاق پارساِیان، حکاِیت شماره ٨٨.