جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٢١٠ - ١٧ ما خود نیز تسلیم محض دستورات الهی هستیم

١٦. تسلِیم در مقابل حوادث تلخ روزگار و پذِیرش آنها

يكى از فرزندان امام باقر علِیه السلام سخت مريض شد و آن حضرت بدان جهت غمگين بود، به طورى كه لحظه‌اى قرار و آرام نداشت. اصحاب آن حضرت که در خانه اِیشان حضور داشتند با خود گفتند: اگر اتفاقِی براى اين كودك بِیفتد، امام با اين بِی‌تابى كنونى كه دارد، چه حالِی خواهد داشت؟

پس از گذشت لحظاتى، صداى ناله و شيون اهل خانه به گوش رسيد و حضرت حركت نمود و به درون منزل رفت و بعد از مدّتى كوتاه، امام با حالت رضايت‌بخش، برگشت. تمام افراد حاضر در مجلس، از اين جريان تعجّب کرده و گفتند: يا‌بن‌رسول‌الله! فدايت شوِیم، ما ترسيديم كه مبادا از شدت غصه فوت فرزندتان اتفاقِی براِی شما بِیفتد و بى‌تاب و اندوهناك گرديد!

حضرت فرمود: چنانچه مرض و کسالتِی براى يكى از ما اهل بيت علِیهم السلام پيش آيد، دوست داريم كه با لطف خداِی مهربان مرِیضِی برطرف گردد «و در اِین جهت دعا و تلاش براِی مداوا او مِی‌کنِیم» ولى اگر حادثه‌اى پيش آمد و تقدِیر الهى فرا رسيد، تسليم و راضِی به تقدير الهى هستِیم و هرگز به خدا شکاِیت نمِی‌کنِیم.[١]

Q نکته: در زِیارت جامعه کبِیره مِی‌خوانِیم که شما تسلِیم محض تقدِیرات الهِی بودِید. (وَسَلَّمْتُمْ لَهُ الْقَضاءَ) من هم در مقابل دستورات شما تسلِیم هستم و تابع رأِی و نظر شما هستم. (قَلْبِي لَكُمْ مُسَلِّمٌ وَ رَأْيِي لَكُمْ تَبَعٌ) شِیعِیان با تسلِیم در مقابل دستورات شما در نزد مردم ِیا در نزد خدا شناخته شده هستند. (وَمَعْرُوفِينَ بِتَصْدِيقِنا إِيَّاكُمْ) تسلِیم محض در مقابل آنان نِیست مگر به جهت اِین که آن بزرگواران اوصِیاِی به حق رسول‌الله صلِّی الله علِیه و آله هستند. (الْحَقُّ مَعَكُمْ وَ فِيكُمْ وَ مِنْكُمْ وَ إِلَيْكُمْ وَ أَنْتُمْ أَهْلُهُ وَ مَعْدِنُهُ وَ مِيراثُ النُّبُوَّه عِنْدَكُمْ)

١٧. ما خود نِیز تسلِیم محض دستورات الهِی هستِیم

ابوبصير به همراه امام باقر علِیه السلام در مراسم حجّ شركت كرده بود. در ضمن طواف به آن حضرت عرض کرد: يابن‌رسول‌الله! امسال حاجى‌ها زِیاد هستند و ضجّه و شيون عظيمى بر پا کرده‌اند؟! حضرت فرمود: آرى، ضجّه و شيون بسيار است ولى حاجى‌ها بسيار اندك

[١] اصول کافِی، کلِینِی، ط الاسلامية، ج ٣، ص: ٣٢٦.