جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٣٧٦ - ٣١ یک کلمه هم برای خود دعا نکرد

٣٠. ديروز غلامِ حبشِی، امروز بنده خدا

پيامبر اکرم صلِّی الله علِیه و آله به جهت کمالات معنوِی بلال حبشى او را امِین بر بيت المال نمود و به مثل برادر خود با او رفتار مِی‌كرد و به او مِی‌فرمود: وقتى وارد بهشت مِی‌شوم، صداى كفش تو را جلوتر از خود مِی‌شنوم. توجّه خاص پِیامبر به بلال موجب شد که مسلمانان نزد بلال آمدند و امتيازات و افتخاراتى كه نصِیب او شده بود به او تبريك گفتند. بلال با تعريف آنان مغرور نشد و ستايش مردم رفتار و گفتار او را عوض نكرد و با كمال تواضع‌گفت: من تا ديروز غلامِی حبشِی بودم. الآن هم بنده خدا هستم.[١]

Q نکته: براِی اِیجاد حالت تواضع در فرد و فرار از تکبّر و خود شِیفتگِی، گاهِی تفکّر و توجّه به گذشته خود مفِید است که قبلاً چه بوده و آنچه دارد همه از لطف و نعمت الهِی است. خداوند منعم حقِیقِی است، اوست که بر همه کس منت دارد.

٣١. ِیک کلمه هم براِی خود دعا نکرد

عبدالله‌بن‌جُنْدب کوفِی، شخصِیتِی وارسته و مورد اعتماد و عناِیت امام کاظم و امام رضا علِیهما السلام بود و از طرف آنان وکالت داشت. او ِیکِی از شخصِیت‌هاِی برجسته جهان تشِیّع در عصر خود بود تا جاِیِی که امام رضا در حق وِی فرمود: (اِنَّ عَبْدَاللّهِ ابن‌جُنْدَب لَمِنَ الْمُخْبِتِینْ) او از متواضعان است.

ِیونس ابن‌عبدالرحمان، درباره شخصِیت عبدالله‌بن‌جُنْدب مِی‌گوِید: در مراسم عرفات عبدالله را دِیدم که دست‌ها بسوِی آسمان بلند کرده و در حال دعا اشکش جارِی است... بعد از دعا به او گفتم: وقوف هِیچکس را بهتر از تو ندِیدم.

عجب حال خوشِی داشتِی!! او گفت: به خدا سوگند ِیک کلمه براِی خود دعا نکردم تنها براِی برادران مؤمن دعا کردم زِیرا از امام کاظم علِیه السلام شنِیدم که فرمود: هر کس پشت سر برادر مؤمنش دعا کند از عرش ندا مِی‌دهند که براِی تو صد هزار برابر باشد. من نخواستم از صد هزار دعاِی تضمِین شده فرشتگان دست بردارم. [٢]

[١] درس‌هاِیِی از زندگِی پِیامبر ص: ١٦٢، بحار، ط دارالاحِیاء التراث، علامة مجلسِی، ج ٧٦ ص: ٦٣.

[٢] معجم رجال الحدِیث، ج ١١ ص: ١٦٠.