جلوههای دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٢٥٨ - ٦ وزنهبردارى و کشتی
٦. وزنهبردارى و کشتِی
پِیامبر اکرم صلِّی الله علِیه و آله در مسِیر راه خود به جمعِیتى برخورد نمود که در حال بلند کردن وزنههاِی سنگِینِی بودند. حضرت در حال نظارت و دِیدن آنها بود. بعد از اتمام ورزش از آنها پرسِید: چرا چنِین مِیکنِید؟ جواب دادند: مسابقه مِیدهِیم تا قوىترِین و زورمندترِین افراد در بِین ما شناخته شود. پِیامبر فرمود: آِیا مِیدانِید چه کسى از همه نِیرومندتر است؟ عرض کردند خِیر. حضرت فرمود: قوىترِین مردم کسى است که در هنگام خشنودى، شادِیش او را وادار به کار زشت نکند و در هنگام عصبانِیت از محدوده حق بِیرون نرود و در هنگام قدرت حق دِیگران را ضاِیع نکند.[١]
پِیامبر اکرم صلِّی الله علِیه و آله شبى به خانه دخترش فاطمه علِیها السلام آمد و به امام حسن و امام حسِین علِیهما السلام که در سنِین کودکى بودند، فرمود: بپاخِیزِید و با ِیکدِیگر کشتى بگِیرِید. آنها برخاستند و کشتى گرفتند.[٢]
Q نکته: خوب است مربِی در ضمن ورزش، اخلاق ورزشِی را هم به دانشآموزان بِیاموزد و بلکه اخلاق را مقدم بر ورزش بدارد. پِیامبر اکرم در ضمن همراهِی با ورزشکاران آنان را توصِیه اخلاقِی نمود و فرمود: قدرتمندترِین مردم کسِی است که بر هواِی نفس خود غلبه نماِید. تذکر به اِین امر خوب است که قدرت در جهت مثبت بکار گرفته شود. حضرت موسى علِیه السلام به خدا عرض کرد: (رَبِّ بِمَا أَنْعَمْتَ عَلَِیَّ فَلَنْ أَکُونَ ظَهِِیرا لِلْمُجْرِمِِینَ) خداِیا به پاس نعمت قدرتِی که من عطا نمودِی، توفِیقم بده که پشتِیبان صالحان باشم نه مجرمان.
نکته: تفرِیح براِی آن است که سلامتِی جسم و روح و نشاط را به ارمغان بِیاورد. بسِیارِی از اضطرابها و افسردگِیها و بِیمارِیهاِی جسمِی جهان امروزِی به خاطر کم تحرکِی و نداشتن فعالِیت جسمانِی است. در اسلام مسابقه اسب دوانى و تيراندازى و شنا از اين جهت مورد توجه قرار گرفته که در ضمن تفرِیح سالم و تقوِیت عضلات و سلامتِی بدن، چنِین ورزشهاِیِی تمرِینِی است براِی مواقع خطر و براِی مقابله با دشمنان هم مفِید خواهد بود. پيغمبر اكرم ( مى خواست مسلمانان آن روز، فنون نظامى و تعاليم سربازى را فرا بگيرند و براى مقابله با دشمن مجهز شوند تا در هنگام حمله ناگهانِی دشمنان و نِیز در ميدان جنگ به خوبى از خود دفاع نموده و كشور را از هجوم بيگانگان حفظ نماِیند از اِین جهت به چنِین ورزشهاِیِی تشويق نمود.
[١] وسائل الشِیعه، طبع الاسلامِیه، ج ٢ ص: ٤٦٩.
[٢] بحار الأنوار، ط دار الاحِیاء التراث، مجلسي، محمد باقر،ج ۱۰۳، ص: ۱۸۹.