جلوههای دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٢٣ - ١٧ دعای عارفانه امام سجاد
مرضِی رضاِی تو را به جا مِیآورم، ِیا هنگام بِیمارِی که آن هم لطفِی از جانب تو است. بدِین وسِیله از گناهانِی که بر دوش من سنگِینِی مِیکند پاک مِیشوم و من را به ِیاد نعمتهاِی خود انداخته و گناهم را محو مِینماِیِی.
در اِین هنگام دو فرشته نوِیسنده اعمال، خوبِیهاِیِی را در نامه عملم مِینوِیسند که آنها را انجام ندادهام «مراد کارهاِی نِیکِی است که در هنگام سلامتِی فرد مرِیض انجام مِیداده و بواسطه مرِیضِی موفق بر آن نِیست خداوند به لطفش امر نموده که آن اعمال را در نامه عمل مرِیض بنوِیسند» اِین خود نشانه لطف و احسان تو بر من است.
خداوندا بر محمد و آل محمد درود فرست و هر چه را مورد رضاِی توست در نظرم محبوب گردان. رنج و مشقّتِی را که بواسطه مرِیضِی به من مِیرسد، آسان فرما و در اثر صبر بر مرِیضِی از گناهان پاکم فرما و آثار آن را از من دور کن و به من عافِیت و سلامتِی عطا فرما و به سوِی عفو و بخشش خود رهنمون فرما. (وَ اجْعَلْ مَخْرَجِي عَنْ عِلَّتِي إِلَى عَفْوِكَ) پروردگارا پس از بهبودِی کامل، من را از غمهاِیِی که دارم به رحمت واسعه خود خلاصِی بخش و اِین شدت و سختِی را به فرج و گشاِیشش تبدِیل فرما. چرا که تو صاحب فضل و کرم و بسِیار بخشنده و اهل احسان هستِی.[١]
Q رسولخدا صلِّی الله علِیه و آله فرمود: مسلمان دچار مرِیضِی نمِیشود، مگر اِینکه خداوند عزّوجل به ملائکه مِیفرماِید: در پرونده بندهام بهترِین آنچه را که در اِیام سلامتِی عمل مِیکرد، ثبت نماِیِید. (اکتُبُوا لِعَبْدى اَفْضَلَ ما کانَ ِیعْمَلُ فى صِحَّتِهِ)[٢]
درمان بِیمارِیهاِی روحِی: امام صادق علِیه السلام به ابنجندب فرمود: با خواستههاِی نفسانِی خود همانند دشمنت جهاد كن. درصدد درمان بِیمارِیهاِی روحِی «مثل حسادت، تکبّر، بخل و خودبِینِی» باش. خداوند بواسطه عقلِی که به تو مرحمت نموده تو را در حقِیقت طبيب خود قرار داده است. بِیمارِیهاِی روحِی را براى تو بِیان نموده و راه درمان آنها را به تو آموخته و نشانههاِی صحت و سلامتى را شناسانده است، پس به درمان خود بپرداز. (قد جُعِلتَ طبيبَ نفسِكَ و عُرِّفتَ آيَه الصِّحَّه و بُيِّنَ لكَ الداءُ، و دُلِلتَ على الدَّواءِ، فانظُرْ قِيامَكَ على نفسِكَ) [٣]
[١] صحِیفه سجادِیه، دعاِی حضرت سجاد علِیه السلام هنگام مرِیضِی.
[٢] الأمالي، شيخ الطوسي، ص: ٣٨٤.
[٣] تحف العقول، ص: ٣٠٥.