جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٨٩ - ٥ دختر و سپس پسر بهترين غمخوار و حامی والدین

Q نکته: هرگاه تولد فرزندِی را به آن امام سجاد علِیه السلام مژده مِی‌دادند، نمِی‌پرسِید: دختر است ِیا پسر، بلکه نخست از سلامت او مِی‌پرسِید. اگر فرزند سالم بود، مِی‌فرمود: سپاس خداِیِی را که از من فرزند ناقص و ناسالمِی نِیافرِید[١] امام سجاد علِیه السلام در دعا از خدا درخواست فرزندان سالم و دِین‌دار نمود. (أَصِحَّ لِِی أَبْدَانَهُمْ وَ أَدْيَانَهُمْ وَ أَخْلاقَهُمْ)

٥. دختر و سپس پسر بهترين غم‌خوار و حامِی والدِین

سه سال قبل از هجرت، پيامبر اکرم صلِّی الله علِیه و آله دو يار مخلص خود يعنى ابوطالب و خديجه را از دست داد، رحلت اين دو بزرگوار به قدرى سخت بود كه پيامبر آن سال را عام الحزن «سال اندوه» نامِید، اما در عوض ابوطالب، فرزندش على علِیه السلام و به جاى خديجه دخترش، فاطمه علِیها السلام مصِیبت رحلت آن دو بزرگوار را جبران نمودند.

امِیرمؤمنان على علِیه السلام در آن وقت حدود ١٩ سال و فاطمه علِیها السلام تنها پنج سال داشت، اما همِین دختر پنج ساله، يك دختر فداكار و مهربان و شجاع و دلنواز براى پيامبر بود. گاه دشمنانِ سنگدل، خاك و خاكستر بر سر مبارک پيامبر مِی‌پاشيدند، هنگامى كه پيامبر به خانه مِی‌آمد، فاطمه علِیها السلام خاك‌ها را از سر و روى پدر با دست محبت در حالى كه اشک در چشمانش حلقه زده بود، پاك مِی‌كرد، پيامبر در مقام دلدارِی مِی‌فرمود: دخترم غمگين نباش خداوند حافظ پدر تو است.

روزى دشمنان متحد شدند و سوگند خوردند كه هر كجا محمد صلِّی الله علِیه و آله را يافتند، بكشند، فاطمه خردسال تا اين خبر را شنيد به اطلاع پدر رسانِید، تا مراقبت بيشترى از خود كند. اين امر نشان مِی‌دهد كه فاطمه نه تنها در درون خانه، بلكه در بيرون خانه هم در فكر نجات و پرستارِی از پدر بود.

روزِی ابوجهل عده‌اى از افراد پست را مأمور كرد که در مسجدالحرام و در حال سجده شكمبه گوسفندى را بر سر مبارک آن حضرت بيفكنند،اين عمل ناجوانمردانه انجام شد و ابوجهل و مزدورانش صدا به خنده بلند كردند، بعضى اين منظره را ديدند، ولى كسى جرئت نداشت به به آن حضرت کمک کرده و دلدارِی بدهد.

[١] الكافي، طبع دار الکتب الاسلامية، ج ۶، ص: ۲۱.