امام صادق علِیه السلام فرمود: ما كودكان خود را در پنج سالگى به خواندن نماز تشوِیق مِی‌كنيم ولِی شما فرزندان خود را در هفت سالگى به نماز خواندن فرا بخوانِید. ما كودكان خود را در هفت سالگى امر به روزه گرفتن مِی‌كنيم تا جايى كه مقدور آنها است ولو به مقدار نصف روز يا بيشتر و يا كمتر. «به قول معروف روزه کلّه گنجشکِی» شما سعِی کنِید در نه سالگى آنان را در حدِی که مقدور آنان است به روزه دعوت کنِید و اگر تشنگى بر آنان غلبه كرد و تحمل آن سخت بود افطار كنند. [١]

٤. تشوِیق و تعرِیف فرزندان در حضور دِیگران

مردِی به امام صادق علِیه السلام عرض كرد: فرزندت نماز مِی‌خواند و مردم از جلويش رد مِی‌شوند و او آنها را نهى نمِی‌كند علّت آن چِیست؟ امام صادق در حضور آن شخص از فرزند خود علّت آن را پرسِید. اِیشان در پاسخ عرض كرد: پدرم آن كسى كه من در محضر او نماز مِی‌خوانم، از مردم به من نزديكتر است و راه رفتن مردم مانع توجّه من به خدا نمِی‌شود. (يَا أَبَه إِنَّ الَّذِي كُنْتُ أُصَلِّي لَهُ كَانَ أَقْرَبَ إِلَيَّ مِنْهُمْ)

خداوند در قرآن مِی‌فرمايد: ما از رگ كردن به انسان نزديك‌تريم. امام صادق از پاسخ زِیباِی فرزندش مسرور شد و او را در آغوش گرفت و فرمود: پدر و مادرم به فدايت. اى كسى كه اسرار در قلب تو به وديعت گذاشته شده است. (يَا بُنَيَّ بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي يَا مُودَعَ الْأَسْرَا) [٢]

Q نکته: برخِی از فرقه‌هاِی اسلامِی رد‌شدن از جلوِی نماز‌گذار را کارِی شِیطانِی و بسِیار قبِیح و در حد فواحش دانسته و معتقدند که باِید با شدت با چنِین کسِی برخورد کرد. در بعضِی از رواِیات اهل‌سنّت آمده که اگر کسِی از جلوِی نمازگذار رد شد باِید او را با شدت بواسطه اِین عمل شِیطانِی منع کرد و اگر مقاومت کرد باِید او را به قتل رسانِید. (فَلْيَدْفَعْهُ، فإنْ أبَى فَلْيُقَاتِلْهُ، فإنَّما هو شيطَانٌ) چنِین برخوردِی با روح اسلام که در آن لطافت و مهربانِی است سازگار نِیست. [٣]

[١] من لا ِیحضره الفقِیه، حدِیث ٨٦١، ج ١، ص: ٢٨٠.

[٢] الكافي، طبع دار الکتب الاسلامية، ج‌٣، ص: ٢٩٧‌.

[٣] کتاب الأمّ، ج ١، ص: ٢٧٢، المغنِی لابن قدامه، ج ٢، ص: ٧٦، المحلِی لابن حزم، ج ٤، ص: ٢١، الفقه علِی المذاهب الأربعه، ج ١، ص: ٢٧٥، المجموع، ج ٣، ص: ٤٢٩، صحِیح مسلم ص: ٥٠٥.