از امام صادق علِیه السلام سؤال شد که خداوند چه حكمتى به لقمان داده است؟ حضرت فرمود: به خدا سوگند چِیزِی كه به لقمان داده شده نه مال بود و نه مقام و نه زيبايى، او مردى بود در كار خدا نيرومند و پرهيزكار، ساكت، باوقار، دقيق، آينده‌نگر، تيزبين و پندآموز. او همِیشه بر اعمال خود كنترل دقيق داشت.

از ترس گناه نمى‌خنديد، شوخى نمى‌کرد، خداوند به او اولاد زيادى بخشيد با اِین كه همه آنها قبل از وى جان سپردند ولِی با صبر و شكيبايى مصائب را تحمل كرد و به رضاى خدا راضى بود. براى هيچ‌يك از فرزندان خود اشك از روِی اعتراض به خدا نرِیخت. هرگاه به دو نفر كه با هم اختلاف داشتند برخورد مى‌كرد مِیان آنان صلح برقرار مى‌ساخت و آتش كينه و عداوت را خاموش مى‌ساخت.[١]

رسول‌الله صلِّی الله علِیه و آله به اباذر فرمود: (لا الرَّجُلُ مِنَ المُتَّقِینَ حَتّى ِیُحاسِبَ نَفسَهُ اَشَدَّ مِن مُحاسَبَهِ الشَّرِیکِ لِشَرِیکِهِ فَِیَعلَمَ مِن اَِینَ مَطعَمُهُ وَ مِن اَِینَ مَشرَبُهُ وَ مِنْ أَيْنَ مَلْبَسُهُ أَ مِنْ حَلَال أَوْ مِنْ حَرَام...) اِی اباذر هِیچ‌کس جزء متقِین بشمار نمِی‌آِید مگر آنکه از خود حساب بکشد سخت‌تر از حسابرسى شرِیک از شرِیکش به اِین صورت که بِیندِیشد که خوردنى، نوشِیدنى و پوشِیدنى او از کجاست آِیا از حلال است ِیا حرام؟![٢]

٣٤. قانونِی که هنوز باقِی است!!!

مردِی به امام رضا علِیه السلام عرض کرد: به خدا قسم در روِی زمِین کسِی نِیست که از نظر آباء و اجداد شرِیف‌تر و بهتر از شما باشد. امام رضا در پاسخ فرمود: آنچه به خاندان پِیامبر شرافت بخشِید چِیزِی نبود جز تقوِی در بالاترِین مراتب آن. «التّقوِی شرّفتهم» اطاعت خدا بود که آنان را بهره‌مند از مقامات عالِیه نمود.[٣]

[١] برگرفته از کتاب قصه‌هاى، قرآنى، جاد المولى، ترجمه: حجة الاسلام مصطفى زمانى.

[٢] وسائل الشيعة، طبع آل‌البِیت علِیهم السلام ج‌١٦، ص: ٩٨‌.

[٣] تفسِیر کنز الدقائق و بحر الغرائب، قمِی مشهدِی، محمدرضا الجزء: ١٢ ص: ٣٤٩