جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ١٦٠ - ٣ فال بد و منفی گرایی

روزى مردِی را كه طفلش بر اثر بيمارى آبله مرده بود، به نزد او آوردند. امِیرکبِیر كه جسد طفل را مِی‌نـگـريـست گفت: ما براى نجات بچه‌هايتان واکسن فرستاديم، واى از جهل و نادانى شما! پس از آن امِیركبير گريست.

چند تن از اطرافيان خواستند او را آرام كـنند، او گفت: ما مسؤول مرگ اين مردم هستيم. اينها فرزندان ما هستند نسبت به آنها مسؤليم. اگر در هر كوى و برزن، مدرسه داير مِی‌شد و مردم تحصِیل مِی‌کردند و چنِین خرافاتِی ريشه كن مِی‌شد رمّال‌ها دنبال كارشان مِی‌رفتند و کسِی به حرف آنان توجّهِی نمِی‌کرد. [١]

٣. فال بد و منفِی گراِیِی

در يكى از خانواده‌هاى بزرگ اروپايى كه معتقد به نحوست عدد سيزده بودند، دخترى در روز سـيـزدهـم مـاه متولد شد. چون دختر بزرگ شد و به اين شاِیعه پى‌برد که سِیزده عدد نحسِی است، ناراحت و آزرده خـاطـر گـشت.

او هر قدر بزرگ‌تر مِی‌شد نگرانِیش بِیشتر مِی‌شد و عقيده داشت كه نحوست سِیزده در روز ولادتش، باعث بدبختى وى خواهد شد. پدر و مادر بـراى درمـان دخـتـر بـه دكـتـر روان‌شـنـاسِی مـتـوسـل شـدنـد تا نگرانى و افسردگى وى را عـلاج كـننـد.

تلاش‌هاى بى‌وقفه روان‌شناس بى‌نتيجه ماند. او خودش همچنان بدبخت ‌دانسته و پِیوسته از بدبختى خود با ديگران سخن مِی‌گفت. دخـتـر بالاخره ازدواج كرد و فرزند آورد، ولى همِیشه در اضطراب و نگرانى بود. حتِی بعد از ازدواج هم که به دکتر مراجعه کرد در اثر همان تلقينات با ناراحتى گفت: آقاى دكتر من يـقـيـن دارم كـه عـاقـبـت، نـحـوسـت عدد سيزده دامنگير من شده و من را بدبخت خواهد كرد. [٢]

[١] داستانها و پندها، مصطفى زمانى وجدانى، ج ١، ص: ١٥.

[٢] گفتار فلسفى (كودك ) ج ٢، ص: ٤٩٩. نکته: فال بد از نظر اسلام منشا و اساسى ندارد و مردود است و يكى از عوامل مهم ايجاد نگرانى و عقده روحى در فرد است.