جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٣٤٩ - ٣ متکبّرتر از فرعون!

بندگِی خدا تکبّر مِی‌ورزند بدانند که به زودِی براِی حساب‌رسِی به سوِی خداوند محشور خواهد شد. «و عواقب کارهاِی خود را خواهند دِید.»[١]

٢. عاقبت غرور و نظر حقارت به دِیگران

روزِی حضرت عِیسِی علِیه السلام با جمعِی از حوارِیون در مسِیر راه خود به گنهکارِی برخورد کردند که در آن زمان به فسق و فجور معروف بود. چون آن مرد حضرت عِیسِی را به همراه حوارِیون دِید. آهِی کشِید و اشک از دِیدگانش جارِی گشت و بدنبال آنان به راه افتاد. ِیکِی از حوارِیون چون دِید آن مرد به دنبال آنان مِی‌آِید به حضرت عِیسِی عرض کرد: ِیا روح اللّه! اِین گنهکار و بِی‌باک را کجا لِیاقت همراهِی با ماست. اِین مرد پلِید و ناپاک شاِیسته نِیست که همراه ما بِیاِید. بهتر است از ما جدا شود. مبادا شومِی گناهانش دامن زندگِی ما را هم بگِیرد!!

حضرت عِیسِی علِیه السلام در اندِیشه بود که رفتار مغرورانه اِین مرد را چگونه پاسخ دهد که ناگهان از طرف خدا وحِی شد: ِیا روح اللّه! به آن مرد خودپسند بگو: کارهاِی خِیر خود را از سر بگِیرد زِیرا هر عمل خِیرِی تا امروز انجام داده بود به خاطر نظر حقارتِی که به آن بنده پشِیمان و توبه کار کرده، محو شد و آن فاسق گناهکار را بشارت بده که به جهت آن حسرت و پشِیمانِی از گناهش، او را هداِیت نمودم.[٢]

٣. متکبّرتر از فرعون!

عبدالله‌بن‌مسعود از ياران پيامبر صلِّی الله علِیه و آله اوّلِین كسى بود كه در مكه قرآن را آشكارا در مِیان جمعيت قرائت كرد و در تمام جنگ‌هاى پيامبر حضور داشت. وِی مرد كوتاه قدِی بود كه اگر در مِیان جمعيتِ نشسته مِی‌ايستاد باز هم از آنها بلندتر دِیده نمِی‌شد با آنکه آنها نشسته بودند! به همِین جهت، در جنگ بدر به پيامبر عرض کرد: من قدرت جنگيدن ندارم ولِی مِی‌خواهم در ثواب جنگجويان شريك باشم! پيامبر صلِّی الله علِیه و آله فرمود: برو در مِیان كشتگانِ كفار اگر كسى را يافتى كه هنوز زنده مانده او را به قتل برسان.

[١] سوره نساء، آِیه ١٧٢. نمونه بِینات در شأن نزول آِیات، محمد باقر محقق، ص: ٢٦١.

[٢] شرح دعاِی کمِیل، حسِین انصارِیان،ج ١ ص: ٨٧.