جلوههای دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ١٤٢ - ٢ استعدادیابی سبب موفقيت
ج: استعداد ِیابِی در فرزندان
١. شناخت استعداد کودک و تشوِیق در جهت آن
ِیکِی از نکات مهمّ در زندگِی ائمّه اطهار علِیهم السلام توجّه به استعدادِ ذاتِی افراد و شکوفا ساختن آنها بوده است، سعد خفاف روزِی به مردِی بنام ابوعمر ذازان برخورد کرد و دِید که با صوتِی زِیبا و دلربا قرآن مِیخواند. به او گفت: عجب قرائت نِیکوِیِی دارِی! اِینگونه قرائت را از که آموختهاِی؟
وِی در حالِی که تبسمِی بر لب داشت گفت: من در اِیّام جوانِی با صداِیِی شِیوا شعر مِیخواندم، روزِی امِیرمؤمنان علِی علِیه السلام من را دِید و از صوت زِیباِی من تعجب کرد و فرمود: اِی ذازان! چرا با اِین نعمت خدادادِی و صداِی زِیباِی خود، قرآن نمِیخوانِی؟ گفتم: ِیا امِیرمؤمنان! من از قرآن بقدر آنچه در نماز مِیخوانم، بِیشتر بلد نِیستم. حضرت فرمود: نزدِیک بِیا، چون نزدِیک شدم، چِیزِی در گوشم خواند که نفهمِیدم، بعد فرمود: دهانت را بگشا و با آب دهان مبارکش دهانم را متبرک نمود.
به خداوند سوگند بعد از آن لحظه، احساس کردم، تمام قرآن را با اعراب، حفظ دارم. بعد از آن در مورد قرآن به هِیچکس محتاج نشدم و نِیازِی به سؤال پِیدا نکردم. سعد خفاف مِیگوِید: من اِین جرِیان را براِی امام باقر علِیه السلام تعرِیف کردم، حضرت فرمود: ذازان راست گفته است، امِیرمؤمنان علِیه السلام از خداوند براِی ذازان، به اسم اعظم درخواستِ عناِیت نمود. هر کس با اسم اعظم،خدا را بخواند ردّ نمِیشود.[١]
٢. استعدادِیابِی سبب موفقيت
يـكـى از نقاشان بزرگ، در کودکِی بسيار نامرتب و بازِیگوش بـود. در مدرسه نـه خـود درس مِیخـواند و نه مِیگذاشت ساير شاگردان به درس استاد گوش دهند. روزى استادش به او درباره عاقبت بازيگوشى و سهل انگارى تذکراتِی داد. استاد در حال نصيحت بود که دِید كه او با قطعه زغالى روى زمِیـن، تـصـوير زيبايى را مِیکشد.
[١] ناسخ التوارِیخ، ص: ٧٣٣.