جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٢١ - ١٥ توصیه اخلاقی به پزشکان

آِیا نمِی‌بِینِید انسان آن هنگام که مبتلا به درد ِیا مرِیضِی مِی‌شود سر تسلِیم فرود آورده و از خداوند خاضعانه درخواست عافِیت و سلامتِی مِی‌کند و درصدد صدقه دادن برمِی‌آِید.(أما تَرَى الإِنسانَ إذا عَرَضَ لَهُ وَجَعٌ خَضَعَ وَاستَكانَ و رَغِبَ إلى رَبِّهِ فِي‌العافِيَه) امام صادق علِیه السلام فرمود: ِیک شب سر درد گناهان را از پرونده اعمال انسان محو نماِید مگر اِین که گناهان کبِیره باشد.(صُداعُ لَِیلَه تَحُطُّ کلَّ خَطِیئَه اِلَّا الْکبائِرَ)[١]

١٤. پزشکِی مجرّب براِی درمان بِیمارِی‌هاِی روحِی

امِیرمؤمنان على علِیه السلام در توصيف پيامبر صلِّی الله علِیه و آله فرمود: آن حضرت، طبِیبِی بود دلسوز و نگران و خِیرخواه نسبت به همه بِیماران روحِی، به اِین صورت که منتظر نمِی‌ماند که بِیمار به او مراجعه کند بلکه خود به دنبال بِیمار مِی‌رفت. همواره در ميان مردم مِی‌گشت مرهم‌هايش را به خوبى درست كرده بود «ابزار داغ كردنش را گداخته و آماده کرده است» هر جا كه لازم بود مِی‌گذاشت. (طَبيبٌ دَوَّارٌ بِطِبِّهِ، قد أحكَمَ مَراهِمَهُ) از دل‌هاى كور گرفته تا گوش‌هاى كر و زبان‌هاى گنگ، همه را مداوا مِی‌کرد. انسان‌هاِی غافل را پِیدا کرده و آنها را با داروهاِی و معالجات معنوِی خود درمان مِی‌كرد. [٢]

١٥. توصِیه اخلاقِی به پزشکان

امِیرمؤمنان على علِیه السلام فرمود: هر كس شغل طبابت را انتخاب کند ابتدا بايد از خدا بترسد «و از شغل خود سوء استفاده نکند، آن را وسِیله انتقام گرفتن از دِیگران و سخت‌گِیرِی بر مردم قرار ندهد. همانطور که اقوام و خوِیشان خود را به خوبِی مداوا و درمان مِی‌کند، دِیگران را هم درمان کند. باِید خيرخواه مردم باشد و تمام سعى خود را در درمان مرِیضِی‌ها بکار گِیرد. (مَن تَطَبَّبَ فَلْيَتَّقِ اللّه َ و ليَنصَحْ و لْيَجتَهِدْ)[٣]

[١] ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ص: ١٩٣‌.

[٢] نهج البلاغة، سِید رضِی، ص: ١٢٠‌.

[٣] دعائم الإسلام، ج‌٢، ص: ١٤٤‌.