جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ١٩ - ١٠ خوشبینی نسبت به مریضی «دلداری به بیمار»

٨. توصِیه رسول‌الله صلِّی الله علِیه و آله درباره کم‌خورِی

تا اشتها ندارِید غذا نخورِید و چون اشتها به خوردن پِیدا کردِید غذا بخورِید. آنان که عادت به زِیادخوردن و زِیاد آشامِیدن دارند مردم سنگِین‌دلِی هستند. کسِی که کمتر مِی‌خورد حساب او در روز قِیامت سبک‌تر خواهد بود.[١]

امِیرمؤمنان علِیه السلام فرمود: معده انسان مرکز بِیمارِی‌ها است و اصلاح آن در پرهِیز است. «به اندازه خوردن و خوردن غذاهاِی سالم و مفِید.» (الْمَعِدَه بَيْتُ الْأَدْوَاءِ وَ الْحِمْيَه رَأْسُ الدَّوَاءِ)[٢] خداوند نِیز در قرآن مِی‌فرماِید: (فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ إِلَى طَعَامِهِ)[٣]

٩. ضامن‌بودن پزشک غِیر متخصّص

پيامبر اکرم صلِّی الله علِیه و آله فرمود: كسى كه بدون داشتن پيشينه پزشكى و تخصّص کافِی در بِیمارِی، براِی خود ِیا دِیگرِی دارو تجوِیز كند اگر بواسطه تجوِیز اشتباه او ضررِی به بِیمار برسد ضامن است. (مَن تَطَبَّبَ و لا يُعلَمُ مِنهُ طِبٌّ قَبلَ ذلكَ فهُو ضامِنٌ) [٤]

١٠. خوش‌بِینِی نسبت به مرِیضِی «دلدارِی به بِیمار»

روزِی پِیامبر اکرم صلِّی الله علِیه و آله به عِیادت اُمّ‌علاء رفت. وقتِی شدت مرِیضِی او را دِید براِی دلدارِی به او فرمود: اِی اُمّ‌علاء، به تو درباره اِین بِیمارِی مژده مِی‌دهم، زِیرا هِیچ مسلمانِی بِیمار نمِی‌شود مگر آنکه خدا به خاطر آن، گناهان او را مِی‌آمرزد، چنان‌که آتش ناخالصِی‌هاِی طلا و نقره را از بِین مِی‌برد.[٥]

[١] آداب زندگِی اسلامِی، دفتر اول حسن طبرسِی، مترجم: عبد الرحِیم عقِیقِی بخشاِیشِی، به نقل از بحار الأنوار، ط دار الاحِیاء التراث، مجلسي، محمد باقر، باب السماء و العالم.

[٢] مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل، ج‌١٦، ص: ٤٥٢‌.

[٣] سوره عبس، آِیه ۲۴.

[٤] ميزان الحكمه، محمدي ري شهري، محمد، جلد ٦، ص: ٤٦٥.

[٥] تارِیخ بغداد، ج ۳ ص: ۴۱۱.