جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٣٥٢ - ٦ اجتناب از همنشينى با فقراء، نشانه تکبّر

٦. اجتناب از همنشينى با فقراء، نشانه تکبّر

جمعى از ثروتمندانِ متكبّر و از خود راضىِ به حضور پيامبر صلِّی الله علِیه و آله رسيدند و در حالى كه به مؤمنان فقِیرِی همچون: سلمان، ابوذر، صهيب و خباب نگاه مِی‌كردند، گفتند: اى محمد! اگر تو در صدر مجلس بنشينى و اين‌گونه افراد را كه لباس‌هاى خشن در تن دارند و بوى بد آنان انسان را مِی‌آزارد، از خود دور سازى در مجلس تو نشسته و از سخنانت بهره‌مند خواهيم شد، ولى چه كنيم كه با وجود اين افراد جاى ما نيست!

در اين هنگام، آيات ذِیل نازل شد و به پيامبر صلِّی الله علِیه و آله دستور داد كه هرگز تسليم سخنان برخاسته از تکبّر و غرور آنان نشود و همواره در زندگى با افراد با ايمان و پاكدلى همچون سلمان‌ها و ابوذرها باشد، هرچند دستشان از ثروت دنيا تهى و لباسشان پشمِی است. به دنبال نزول اين آيات، پيامبر به جستجوى اين افراد برخاست گويا آنان با شنيدن اين سخنان ناراحت شده و در مسجد رفته و مشغول عبادت پروردگار شده بودند.

سرانجام رسول‌الله صلِّی الله علِیه و آله آنان را يافت و فرمود: خدا را شکر كه نمردم تا چنين دستورى از جانب خداوند صادر شد. (وَ اصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَدَاه وَ الْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ وَ لاَ تَعْدُ عَيْنَاكَ عَنْهُمْ تُرِيدُ زِينَه الْحَيَاه الدُّنْيَا وَ لاَ تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنَا قَلْبَهُ عَنْ ذِكْرِنَا وَ اتَّبَعَ هَوَاهُ وَ كَانَ أَمْرُهُ فُرُطاً)[١] خوِیشتن را با کمال شکِیباِیِی به محبت آنانِی وادار کن که صبح و شام خدا را خواننده و رضاِی او را مِی‌طلبند، مبادا دِیدگانت را از آنان برگردانِی از آن رو که به زِینت‌هاِی دنِیا ماِیل باشِی، هرگز از کسِی که دل او غافل از ِیاد خدا و تابع هواِی نفس شده و به تبهکارِی پرداخته، متابعت مکن.

Q نکته: در طول تاريخ، ثروتمندان و افراد مرفّه، پيوسته شرط ايمان آوردن خود را راندن فقرا و بينوايان قرار مى‌دادند، چنين درخواستى از حضرت نوح علِیه السلام هم شد آن حضرت در جواب فرمود: (ما أَنَا بِطارِدِ الَّذِينَ آمَنُوا) [٢]من هرگز مؤمنان را به خاطر تهيدستى طرد نمى‌كنم.[٣]

[١] سوره كهف، آِیه ٢٨ تا ٣١.

[٢] سوره هود، آِیه ٢٩.

[٣] كتاب داستان‌هايى از شان نزول قرآن، على نور الدينى.