جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٢٣١ - ١٨ معاونت مریض در رفع گرفتاری

سؤال نمود که اِی مردم به من بگوِیِید: آيا پدران شما همانند شما عمل مى‌كردند؟ آنان گفتند: پدران ما به تهيدستان ترحم کرده و با آنان مساوات و همدلِی مِی‌نمودند، اگر از كسى ستمِی مِی‌ديدند، از او مِی‌گذشتند. بدى دِیگران را با احسان تلافى مى‌كردند، به علاوه در پيشگاه الهى براى وى استغفار مِی‌نمودند، صله‌رحم به جا مِی‌آوردند. امانت را به صاحبش برمِی‌گرداندند، گفتار همدِیگر را تصديق مِی‌نمودند. خداوند هم بر اثر اين اعمال، امور آنان را اصلاح نمود. ذوالقرنين که به آن مردم علاقه‌مند شده بود، تا آخر عمر در آنجا ماند و در همان‌جا از دنيا رفت. [١]

١٧. توصِیه به همکارِی مالِی با برادران دِینِی

رجوع شود به جلد سوم، شماره ٣٧ داستان شماره ١٣ با عنوان: مهم‌ترِین تکالِیف الهِی، ص: ٣٥. خلاصه داستان اِین که امام صادق علِیه السلام به فردِی به نام عبد الاعلِی فرمود: مال خود را از برداران مسلمان مضاِیقه نکن و با آنان با مواسات رفتار کن. در صلوات شعبانِیه مِی‌خوانِیم: (وَ ارْزُقْنِي مُوَاسَاه مَنْ قَتَّرْتَ عَلَيْهِ مِنْ رِزْقِكَ بِمَا وَسَّعْتَ عَلَيَّ مِنْ فَضْلِكَ)

١٨. معاونت مرِیض در رفع گرفتارِی، رجوع شود به جلد سوم، شماره ٢٩، آداب عِیادت مرِیض، داستان ۷. با عنوان: امام حسين علِیه السلام درِیاِی جود و سخاوت، ص:٢٨٥

[١] علل الشرائع، شيخ صدوق، ج٢، ص: ٤٧٢.