جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ١٤ - ١ مسئولیّت سنگین پزشکان

در قرآن کرِیم به عنوان نسخه شفابخش به هر دو بُعد از سلامت جسمِی و روحِی انسان اشاره شده است اما بُعد روحِی مثل آِیات: (شِفاءٌ لِما فِِی الصُّدُورِ)[١] (ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَه لِلْمُؤْمِنِینَ)[٢] اما آِیاتِی که به بُعد جسمِی اشاره دارد مثل: (وَإِذا مَرِضْتُ فَهُوَ ِیَشْفِینِ)[٣] (ِیا أَِیهَا الَّذِِینَ آمَنُوا کلُوا مِن طَِیبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ)[٤]

امام صادق علِیه السلام مِی‌فرماِید: فاصله بِین حلال و حرام امر بسِیار ظرِیف و دقِیقِی است که موجب حرمت حرام و حلِیت حلال شده است. (لَيْسَ بَيْنَ الْحَلَالِ وَ الْحَرَامِ إِلَّا شَيْ‌ءٌ يَسِيرٌ يُحَوِّلُهُ مِنْ شَيْ‌ء إِلَى شَيْ‌ء فَيَصِيرُ حَلَالًا وَ حَرَاماً‌)[٥] آن چِیز اگر چه به حسب ظاهر ظرِیف است و به چشم نمِی‌آِید ولِی اگر به دقت در آن تأمل شود عوارض چشم‌گِیرِی در روح و جسم انسان دارد. «مثل گوشت مِیته و خوک و شراب که از نظر پزشکِی ضررهاِی آن ثابت شده است. بر اِین اساس دانشمندان اسلامِی معتقدند که احکام الهِی همگِی تابع مصالح و مفاسد هستند و هِیچ چِیزى بِی‌جهت حلال ِیا حرام نشده است.»

١. مسئولِیّت سنگِین پزشکان

حضرت عِیسِی علِیه السلام به اصحاب خود فرمود: پزشکِی که درمان زخمِ مرِیضِی را رها ‌کند و نسبت بدان بِی‌تفاوت باشد، شرِیک کسى است که آن زخم را در بدن مرِیض اِیجاد کرده است زِیرا کسِی که به بدن او آسِیبِی رسانده تباهى و جراحت بدن مرِیض را خواسته و کسِی هم که درمان مرِیض را واگذاشته، ماِیل به بهبود او نبوده است. پس اگر بهبود وى را نخواسته، ناگزِیر، تباهى او را خواسته است.[٦]

[١] سوره ِیونس، آِیه ٥٧.

[٢] سوره اسراء، آِیه ٨٢.

[٣] سوره شعراء، آِیه٨٠.

[٤] سوره بقره آِیه ١٧٢.

[٥] علل الشرائع، ج‌٢، ص: ٥٩٢‌

[٦] تبليغ بر پايه قرآن و حديث، محمدي ري شهري، ص: ٢٩١.