جماعتى از يهود و نصاراى نجران با مسلمانان بحث و گفتگو مِی‌كردند. هر يك از آن دو گروه خود را از ديگرى به دين خدا سزاوارتر مِی‌دانست. يهودِیان مِی‌گفتند: پِیامبر ما حضرت موسى علِیه السلام از همه پيامبران برتر و كتاب تورات بهترين كتاب آسمانِی است.

عين همين کلام را مسيحيان هم مِی‌گفتند كه پِیامبر ما حضرت عِیسِی علِیه السلام برترين راهنما و كتاب انجيل بهترين كتاب آسمانى است. جالب اِین که هر دو دِین آنها باطل گشته بود. با اِین حال هر كدام هدايت را تنها در آِیِین خود مى‌دانستند. در اين موقع آيه ذِیل نازل شد. (وَ قَالُوا كُونُوا هُوداً أَوْ نَصَارَى تَهْتَدُوا قُلْ بَلْ مِلَّه إِبْرَاهِيمَ حَنِيفاً وَ مَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ)[١] هر‌ِیک از ِیهود و نصارِی گفتند: به آِیِین ما درآِیِید تا هداِیت شوِید. اِی پِیغمبر در جواب آنها بگو: ما از آِیِین ابراهِیم که ِیکتا پرستِی است پِیروِی مِی‌کنِیم و از مشرکان نِیستِیم.[٢]

١١. تعصّب در دفاع از آرمان‌هاِی به حق

سعد ربيع، از ياران با وفاى پيامبر صلِّی الله علِیه و آله بود، كانونى لبريز از ايمان و اخلاص داشت. موقعى كه با دوازده زخم در بدن از جنگ احد بر روى زمين افتاد، مردى از كنار وى گذشت و به او گفت: مِی‌گويند: محمّد كشته شده است. سعد به وى گفت: اگر محمّد كشته شده ولى خداى محمّد که زنده است. ما در راه نشر آِیين خدا جهاد کرده و از حريم توحيد دفاع ‌نماييم.

هنگامِی كه جنگ به اتمام رسِید، پيامبر به ياد سعد ربيع افتاد و به اصحاب خود فرمود: چه كسى مِی‌تواند خبرى از سعد بياورد؟ زيد‌بن‌ثابت داوطلب شد كه خبرِی از مرگ ِیا حيات سعد بياورد. او بعد از گشتن بسِیار، در ميان كشته‌ها و زخمِی‌ها سعد را يافت و به او گفت: پيامبر من را مأمور كرده که خبرِی از شما به او برسانم.

سعد گفت: سلام من را به پيامبر برسان و بگو: چند لحظه بيشتر از زندگى سعد باقى نمانده است. خداوند به تو اى پيامبر، بهترين پاداش را بدهد. سپس گفت: به انصار و

[١] سوره بقره، آِیه ١٣.

[٢] برگرفته از كتاب داستان‌هايى از شان نزول قرآن، نويسنده: على نورالدينى.