گرفت و پول‌هايش را به آن مرد داد، او نيز پول‌هاِیش را حيف و ميل كرد و يك درهم آن را هم برنگرداند وقتى موسوم حج فرا رسيد، اسماعيل كه بخاطر از دست‌دادن پول‌هايش غمگين بود، در حال طواف مِی‌گفت: خدايا به من پاداش اموال از دست‌رفته‌ام را عطا کن.

امام صادق كه همراه او در حج شرکت کرده بود از پشت سر دست به شانه‌اش زد و فرمود: فرزندم تو هيچ پاداشى نزد خداوند ندارى زِیرا فهميدى که او شراب‌خوار است و با اِین حال به او اعتماد كردى. اسماعيل گفت: خودم نديده بودم که او شراب بخورد، حضرت فرمود: آِیا از مؤمنان نشنيدِی. وقتى مؤمنان به چيزى شهادت دادند باِید آنها را تصديق مِی‌كردِی. خداوند مِی‌فرماِید: (يُؤْمِنُ بِاللّهِ وَ يُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ)

خداوند مِی‌فرماِید: اموال خود را به انسان‌ نادان ندهيد. (وَ لاَ تُؤْتُوا السُّفَهَاءَ أَمْوَالَكُمُ) چه كسى نادان‌تر از شراب‌خوار. آنگاه فرمود: از اِین جهت است که خواستگارِی شراب‌خوار در مورد ازدواج پذيرفته نمِی‌گردد، ميانجي‌گرى او قبول نمِی‌شود و امانت هم به او سپرده نمِی‌شود و هر كس به شرابخوار اعتماد كند و امانتى را به او بسپارد اگر آن را حيف و ميل کند آن فرد پاداشِی در نزد خداوند نخواهد داشت. [١]

٩. مخلوط‌کردن کار خِیر با گناه، نشانه جهل، رجوع شود به جلد اول شماره ٥، داستان شماره ١٦ با عنوان: عزادارِی غِیر مشروع، ص: ١٦٨.

١٠. برداشت‌هاِی جاهلانه از آِیات شرِیفه قرآن، رجوع شود به جلد سوم، شماره ٢٩، بخش آداب اجازه گرفتن، داستان شماره ٣ با عنوان: اجازه هنگام تصرف در اموال دِیگران، ص: ٤٦٨.

١١. برخورد جاهلانه بعد از دِیدن معجزه، رجوع شود به شماره ٤٨، داستان شماره ٥ با عنوان: عاقبت نداشتن تسلِیم، ص: ٢٠٠.

[١] اصول کافِی، کلِینِی، محمد بن ِیعقوب، ط الاسلامية، ج‌٥، ص: ٢٩٩‌.

نکته: آلوده‌شدن به گناه نشانه جهل است: حضرت ِیوسف( به خدا عرض کرد: پروردگارا اگر مكر و نِیرنگ زنان را از من باز نگردانى، بسوى آنان مِیل پِیدا کرده و با ارتکاب گناه از جاهلان خواهم شد. (وَ إِلاَّ تَصْرِفْ عَنِِّی كَِیدَهُنَّ أَصْبُ إِلَِیهِنَّ وَ أَكُنْ مِنَ الْجاهِلِینَ) سوره، ِیوسف، آِیه ٣٣.