امام صادق علِیه السلام اسبى داشت که با آن به مسجد مِی‌رفت و غلام آن حضرت اسب را كنار مسجد نگه مِی‌داشت، روزى مردى خراسانى نزد آن غلام حضرت رسِید و گفت: اين اسب از كيست؟ او گفت: از حضرت صادق است. آن مرد به غلام گفت: ممكن است غلامِی خود را با من عوض کنِی. من در عوض تو غلام حضرت صادق شوم اگر چنِین کنِی ثروت بسيارِی در خراسان دارم همه را به تو بدهم.

غلام گفت: بايد از مولاى خود اجازه بگيرم، چون امام از مسجد بيرون آمد. غلام به امام عرض كرد: من مدّت‌ها در خدمت شما بوده و از خدمت به شما مضايقه‌ نداشته‌ام، اگر دنِیا به من روِی آورد و فرصت خوبِی براِیم پِیش بِیاِید، آِیا شما از آن مضايقه کرده و مخالفت مِی‌نماِیِید؟! حضرت فرمود: نه تنها مضايقه‌ نمِی‌كنم، بلكه كمك هم مِی‌كنم. غلام جريان را به عرض رسانِید. حضرت فرمود: اختيار با خود تو است، آزادى، اگر ميل دارى برو.

غلام عرض كرد: منظورم مشورت با شما است. شما چه صلاح مِی‌دانِید؟ امام فرمود: نظر به اين كه مدّت زِیادِی با ما بودِی و انس و محبّتِی بين ما بوده است، لازم مِی‌دانم تو را نصيحتِی كنم، اين مرد كه راضى شده آزادى خود را تبديل به بندگى كند و از همه مال و ثروت خود بگذرد و از شهر و وطن خود دورِی گزِیند و غلام ما شود، قطعاً ديوانه نيست، مردى است شريف و بزرگوار و با ايمان.

تو مختارِی ولِی بدان چون روز قيامت شود، پيامبر اكرم صلِّی الله علِیه و آله تحت عنايت و لطف حق‌تعالى است. امِیرمؤمنان على علِیه السلام و حضرت زهرا و امامان معصوم علِیهم السلامهمه همراه پِیامبر هستند. پيروان و خدمتگزاران ما نيز با ما هستند و در آخرت نِیز اگر بخواهند مقام خدمت‌گزارِی براِیشان محفوظ است و در رتبه ما خواهند بود، غلام تأمّلى كرد و گفت: نمِی‌روم و به هيچ قيمت اين مقام را از دست نمِی‌دهم.

غلام خدمت مرد خراسانِی آمد و گفت: پشِیمان شدم. آقاِیم را رها نمِی‌کنم. آن شخص خراسانِی هزار دِینار به او بخشِید و گفت: مِی‌دانستم به اِین سادگِی اِین جاِیگاه را به من نمِی‌دهِی، اما خوشا به حالت که خدمتگزار امام صادق هستِی. [١]

[١] منازل الآخره، قمِی، شِیخ عباس، انتشارات منشور وحِی، ص: ٨٣.