جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٢١٥ - ٢٥ از کبوتر هم کمتر هستی؟!

مِنْ عبادِیَ المؤمنِینَ لاِیُصْلِحُهُ اِلاّ الفاقَه و لو اَغْنَِیتُهُ لأَفْسَدَهُ ذلک...) برخِی از بندگانم جز فقر و تنگدستِی به صلاح آنان نِیست و اگر توانگر شوند، ثروت آنها را فاسد خواهد کرد.

در مقابل برخِی دِیگر که جز تنگ‌دستِی به صلاح آنان نِیست و اگر ثروتمند شوند، ثروت آنان را فاسد و تباه مِی‌کند همچنِین نسبت به سلامتِی و مرِیضِی... پس بندگان من باِید به خِیرخواهِی من اطمِینان داشته باشند و راضِی و تسلِیم به مقدرات من باشند، چرا که امور بندگان خود را طبق آنچه صلاح و مصلحت آنان است، تدبِیر مِی‌کنم.[١]

٢٤. معناِی تسلِیم در برابر خدا

مردِی در غارِی گرفتار شد. هر چه گشت راه فرارِی پِیدا نکرد ناگهان متوجه شد که نورِی پِیداست سرش را از روزنه نور عبور داد، اما به هنگام گذشتن از آنجا بدنش در آن روزنه‌گِیر کرد. حالا دِیگر نه راه پس داشت و نه راه پِیش! نه مِی‌توانست داخل برود و نه مِی‌توانست خارج شود. سرانجام خودش را رها کرد و گفت: هر چه در توانم بود انجام دادم، دِیگر کارِی از من بر نمِی‌آِید. بعد از پذِیرفتن اِین امر با قدرِی تلاش خود را به درون روزنه کشِید و پذِیرفت که از آن روزنه نمِی‌تواند عبور کند و در ضمن آن قدرِی جستجو کرد و راه دِیگرِی را پِیدا کرد.

Q نکته: انسان چِیزِی را که مِی‌خواهد و بدان نمِی‌رسد اگر رها کند و بپذِیرد که برخِی کارها از اراده او خارج است تلاش و فکر خود را متوجه کارهاِی شدنِی مِی‌کند، پذِیرش و مقاومت نکردن در برابر روِیدادها به معناِی اقدام نکردن و بِیکار نشستن نِیست بلکه بدِین معنا است که فرد در آن اصرار نورزد تا موجب غم و اندوه و نگرانِی او شود و او را از تلاش در امور دِیگر و راه حل‌هاِی دِیگر باز بدارد. در چنِین امورِی باِید تسلِیم تقدر الهِی باشد تا به آرامش برسد و در عِین حال از تلاش درباره کارهاِی شدنِی غافل نشود و دنبال راه حل‌هاِی دِیگر باشد.

٢٥. از کبوتر هم کمتر هستِی؟!

مادرى جوانى داشت كه او را بسيار دوست مِی‌داشت. آن جوان به جهت حادثه‌اِی از دنِیا رفت و مادر داغدار او بسيار ناراحت شد تا جاِیى كه اقوام او نزد پيامبر آن وقت رفتند و از او

[١] الأمالي (للشيخ الطوسي) ص: ١٦٦‌.