جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٢٠٤ - ٨ تسلیم در برابر احکام الهی

اين تهيدستانِ از وطن رانده شده، سرمايه‌اى به جز ايمان به خدا و اميد به فضل خدا نداشتند و هدف آنان يارى پيشواى اسلام بود. از ديار خود خارج گشتند و اموالشان را در راه خشنودى خدا به جا گذاشتند و به مدِینه هجرت کردند. اينان با خلوص نِیت در انديشه يارى خدا و پيامبرش بودند. زمانِی که مهاجرين در مدينه در فقر و تنگدستى به سر مِی‌بردند، مقدار قابل ملاحظه‌اى از اموال يهودِیان بنى‌نضير بدون جنگ به دست مسلمانان افتاد.

چون اين اموال، غنيمت جنگى نبود به امر خدا در اختيار شخص رسول اكرم صلِّی الله علِیه و آله قرار گرفت تا هرطور كه صلاح بداند عمل نماِید. پيامبر اكرم آن را بين مهاجرين تقسيم نمود و به انصار چيزى نداد جز سه نفر نيازمند به نام‌هاِی «ابودجانه و سهل‌بن‌حنيف و حارث‌بن‌صمه.» جمعيت انصار در مقابل اِین تصمِیم پِیامبر راضِی و تسلِیم شدند و از اختصاص اموال بنى‌نضير به مهاجرين نه تنها آزرده خاطر نگشتند بلكه داوطلب شدند از مسكن و لباس و غذاِی خود هم آنان را يارى کنند، بلکه بعضى از انصار حاضر شدند مهاجرين را در برخِی از داشته‌هاِی مورد نِیاز خود مقدم بدارند. [١]

٨. تسلِیم در برابر احکام الهِی

رسول‌خدا صلِّی الله علِیه و آله يكى از ياران خود را به نام مرثد‌بن‌غنوى که مردى قوى و شجاع بود به مكه فرستاد تا مسلمانان باقِیمانده مكه را به مدِینه دعوت كند، زنى به نام عناق كه در جاهليت با او آشنايى داشت در مکّه از وى تقاضاى ازدواج نمود، مرثد گفت: بايد درباره اين كار از رسول‌خدا اجازه بگِیرم زِیرا تو مشرك هستى و من مسلمان. بدون اجازه پِیامبر کارِی انجام نمِی‌دهم.

چون به مدينه بازگشت از رسول‌خدا اجازه خواست. در اِین هنگام آيه ذِیل نازل گرديد: (وَ لاَ تَنْكِحُوا الْمُشْرِكَاتِ حَتَّى يُؤْمِنَّ وَ لَأَمَه مُؤْمِنَه خَيْرٌ مِنْ مُشْرِكَه وَ لَوْ أَعْجَبَتْكُمْ وَ لاَ تُنْكِحُوا الْمُشْرِكِينَ حَتَّى يُؤْمِنُوا..) [٢]با زنان مشرك ازدواج نكنيد، مگر اِین که ايمان بياورند. قطعاً كنيز با ايمان بهتر از زن مشرك است هرچند زيبايى او شما را به شگفت آورد.[٣]

[١] شرح و تفسير دعاى مكارم الاخلاق، ج ٢، ص: ١٨٦.

[٢] سوره بقره، آِیه٢٢١.

[٣] مجمع البِیان، ذِیل آِیه مزبور، تفسِیر قرطبى، ج ٣، ص: ٦٧.