پسرِی پِیوسته خشمگِین مِی‌شد و با خشونت با دوستان خود رفتار مِی‌کرد. پدرش براِی اِین که رفتار فرزندش را اصلاح کند جعبه‌ مِیخِی به او داد و گفت: هر بار كه عصبانِی شدِی ِیك مِیخ به دِیوار بكوب. پسر بچه روز اول ٣٧ مِیخ به دِیوار كوبِید. طِی چند هفته، مراقب بود که عصبانِیتش را كنترل كند تا تعداد مِیخ‌هاِی كوبِیده شده را کاهش دهد تازه فهمِید كنترل خشمش آسان‌تر است از كوبِیدن مِیخ به دِیوار‌. همِین تمرِین را ادامه داد. مراقب بود که کمتر خشمگِین شود تا مِیخ‌ها کمتر شود. بالاخره روزِی رسِید كه پسر بچه دِیگر عصبانِی نشد. او اِین مسئله را به پدرش گفت و پدر نِیز پِیشنهاد داد براِی تمرِین بِیشتر هر بار كه عصبانِیتش را كنترل كرد، ِیكِی از مِیخ‌هاِی دِیوار را درآورد.

بعد از مدتِی پسر بچه بالاخره تمام مِیخ‌ها را از دِیوار بِیرون آورد. پدر دست فرزندش را گرفت و به كنار دِیوار برد و گفت: پسرم! تو كار خوبِی کردِی که توانستِی بر خشمت پِیروز شوِی ولِی به سوراخ‌هاِی دِیوار نگاه كن. دِیوار دِیگر مثل گذشته‌ نِیست. در هنگام عصبانِیت، وقتِی تو حرف زشتِی مِی‌زنِی و ِیا عکس‌العمل زشتِی از خود نشان مِی‌دهِی، اثر آن حرف و کار در دل دوستانت به جا مِی‌ماند.

تو مِی‌توانِی چاقوِیِی در دل انسانِی فرو كنِی و آن را بِیرون آورِی، ولِی هزاران بار عذرخواهِی هم فاِیده‌اِی ندارد، زِیرا اثر آن زخم مدت‌ها باقِی مِی‌ماند. زخم زبان هم به اندازه زخم چاقو دردناك است پس سعِی کن همِیشه خشم خود را کنترل کنِی و با خوشروِیِی و خوش‌اخلاقِی با دِیگران رفتار کنِی تا کسِی از تو ناراحت و دلگِیر نشود. [١]

Q نکته: اِین داستان منبع مشخصِی ندارد. اگر هم ساختگِی باشد ولِی اصل مطلب و محتواِی آن صحِیح است و مِی‌تواند براِی تقرِیب به ذهن مفِید باشد از اِین جهت که لازم است به فرزندان خود بِیاموزِیم که مراقب دست و زبان خود باشند تا موجب آزار و رنجاندن دِیگران نشوند. نِیش زبان گاهِی اثرش از نِیش زنبور بدتر و ماندگار‌تر است. به فرزندان بِیاموزِیم، بدِی‌هاِی دِیگران را فراموش کنند و خوبِی‌هاِی دِیگران را مثل نوشتارِی در سنگ حک کنند تا همِیشه در خاطر آنان باشد و زندگِی با صفاِیِی داشته باشند.

[١] ساِیت موسسه فرهنگِی و اطلاع رسانِی تبِیان، آدرس: https://www.tebyan.net.