آسياى صغير و بيت المقدّس.. ضمن اِین که اِیشان پس از انتصاب به مقام شيخ‌الاسلامى در اصفهان سفرهاِیِی به اتفاق شاه عباس نمود كه مشهورترين آنها سفرى است كه پياده از اصفهان به مشهد رفت.

پس از فوت سيد على منشار پدر زن اِیشان، منصب شيخ‌الاسلامى را به اِیشان دادند و عهده‌دار امور شرعى اصفهان شد. اِیشان در علم سرآمد روزگار بود سى سال عمر خود را سياحت كرد و به ديدار دانشمندان بسيار رسيد. سپس به ايران بازگشت و به تأليف كتب متعدد پرداخت و آوازه‌اش در جهان پيچيد تا جاِیِی که علماء از هر ديارِی نزد وى مِی‌آمدند. [١]

١٠. ملّا حبِیب‌الله شرِیف کاشانِی

در سال ١٢٦٢ قمرِی در ِیک خانواده روحانِی در کاشان نوزادِی به دنِیا آمد که او را حبِیب الله نام نهادند. حبِیب الله پنج ساله بود که پدرش به دعوت و اصرار بزرگان ساوه، به آن شهر رفت و بعد از چهار سال اقامت و تبلِیغ اسلام در ساوه از دنِیا رفت.

حبِیب الله که در نه سالگِی ِیتِیم شده بود، تحت سرپرستِی مادر و پدر بزرگش قرار گرفت. او در همان دوران کودکِی، علوم مقدماتِی و صرف و نحو را به خوبِی فرا گرفت تا جاِیِی که قبل از رسِیدن به سن بلوغ، شش کتاب در زمِینه‌هاِی نحو، علوم عربِی، قرائت و ادبِیات عرب تألِیف کرد، آنگاه به آموزش فقه و اصول پرداخت و در مدت بسِیار کوتاهِی، اِین علوم را به طور کامل آموخت.

در سن چهارده سالگِی، منظومه شعرِی را سرود، که تعداد اشعارش بالغ بر دو هزار بِیت است. در پانزده سالگِی به زبان عربِی شعر سرود. او معمولاً در مسافرت‌ها و بِیشتر در اِیام نوجوانِی شعر مِی‌سرود. شانزده ساله بود که از آِیه الله سِید محمد کاشانِی اجازه رواِیت گرفت و در هِیجده سالگِی اجازه اجتهاد را درِیافت کرد. ملا حبِیب الله کاشانِی به اندازه‌اِی به کسب علم و دانش علاقمند بود که حتِی بعد از اخذ درجه اجتهاد هم درس و بحث را رها نکرد و براِی استفاده از مجالس و محافل علمِی به تهران، رِی، کربلا، نجف و گلپاِیگان مسافرت‌هاِیِی داشت، تا از محضر علماء بزرگ آن زمان بهره بگِیرد.

[١] فقهاى نامدار شيعه، عقيقى بخشايشى. ص: ٢١٩.