جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ١٨٣ - ١٥ نتیجه ترس از غیر خدا

١٤. ترسِ ناشِی از بزرگداشت خداوند

امام حسن مجتبِی علِیه السلام در هنگام وضو بدن مبارکش مِی‌لرزيد. به آن حضرت گفته شد: چرا به هنگام وضو بدن شما مِی‌لرزد؟ حضرت فرمود: چون زمان اِیستادن در برابر پروردگار عالم رسِیده است. سزاوار است که در مقابل عظمت الهِی کرنش کنم. آن حضرت در هنگام رسِیدن به در مسجد در دعا به پِیشگاه خدا عرض مِی‌کرد: (إِلـهِي ضَيْفُكَ بِـبَابِكَ يَا مُحْسِنُ قَدْ أَتَاكَ الْمُسِيءُ فَتَجَاوَزْ عَنْ قَبِيحِ مَا عِنْدِي بِجَمِيلِ مَا عِنْدَك يَا كَرِيـمُ) پروردگارا! مهمان تو به در خانه تو آمده است. اى خداِی نيكوكار گنهكار بسوى تو آمده است پس به صفات نِیکوِی خود از بدي‌هاى من در گذر. [١]

١٥. نتِیجه ترس از غِیر خدا

مردم براى نماز جمعه جمع مِی‌شدند. در آن روز امام سجاد علِیه السلام هم به جهاتِی در مسجد حاضر بود. سخنران به منبر رفت و پس از حمد و ثناى الهى، كلام خود را با بدگويى از امام على و امام حسين علِیهما السلام و سپس مدح معاويه و يزيد آغاز کرد و آن دو را واجد صفات پسنديده معرفى کرد.

در اين موقع فرياد حضرت سجاد سكوت مجلس را شكست. حضرت با صداى بلند بدون هِیچ‌گونه ترس و دلهره‌اِی در حضور همگان فرمود: واى بر تو اى سخنران! آِیا رضاِیت مخلوق را با غضب خالق عوض كرده و بخاطر خشنودى يزيد خدا را به خشم مِی‌آ‌ورِی؟! با اِین کار جاِیگاه خود را در آتش قرار داده‌اِی. (وَيْلَكَ أَيُّهَا الْخَاطِبُ اشْتَرَيْتَ مَرْضَاه الْمَخْلُوقِينَ بِسَخَطِ الْخَالِقِ) [٢]

امام رضا علِیه السلام فرمود: كسى كه در گناه اندك از خدا نترسد در گناهِ بسيار هم از او نهراسد. (مَن لَم يَخَفِ اللّه َ في القَليلِ لَم يَخَفْهُ في الكَثيرِ) [٣]

[١] مناقب آل أبي‌طالب، ج٣، ص: ١٨٠. بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة علِیهم السلام ج‌٤٣، ص: ٣٣٩.

[٢] مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل، ج‌١٢، ص: ٢٠٩‌.

[٣] مسند الامام الرضا علِیه السلام ج ١، ص: ٢٩٠.