پِیامبر اکرم صلِّی الله علِیه و آله به اصحاب خود فرمود: هر کس بگوِید: سبحان الله براِی او درختِی در بهشت کاشته مِی‌شود. هر کس بگوِید: الحمد الله در اِین صورت هم درختِی در بهشت براِی او کاشته مِی‌شود هر کس بگوِید: لا اله الا الله باز هم درختِی براِی او کاشته مِی‌شود و در نهاِیت کسِی که بگوِید: الله اکبر باز هم چنِین فضِیلتِی نصِیب او خواهد شد.

در اِین هنگام مردِی از قرِیش به آن حضرت عرض کرد: ِیا رسول‌الله! در اِین صورت درختان ما در بهشت زِیاد خواهد بود، چون ما مرتب اِین ذکرها را مِی‌گوِیِیم. رسول اکرم فرمود: آرِی درست است! به شرط آنکه آنها را با آتش گناه نسوزانِید چرا که خداوند مِی‌فرماِید: (أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَلَا تُبْطِلُوا أَعْمَالَكُمْ)[١] اِی اهل اِیمان! خدا و رسولش را اطاعت کنِید و اعمالتان را «بواسطه گناهان» باطل نکنِید![٢]

٩. تقوِی و خلاصِی از مشکلات

عوف‌بن‌مالك اشجعى پسرى داشت كه اسير مشركان شده بود. فرزند او مخفيانه نامه‌اى به اِین مضمون به پدرش نوشت: من زندانِی هستم و در شدت گرسنگى و در تنگناى سخت به سر مِی‌برم، ماجراى من را به پيامبر خبر بده. وقتى نامه به دست پدرش رسيد، جريان را به پيامبر صلِّی الله علِیه و آله خبر داد. پيامبر اكرم به او فرمود: جواب نامه او را بنويس و او را به تقوى و توكّل بر خدا توصيه كن و بنويس هر صبح و شام اين دو آيه را بخواند: (لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ) (فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ لاَ إِلهَ إِلاَّ هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ)[٣]

عوف همِین مطلب را براى پسرش نوشت. پسر هر صبح و شام دو آيه فوق را مِی‌خواند و تقوِی و توكّل بر خدا را سرلوحه خود قرار داده بود تا اينكه روزى در حالى كه نگهبانان غافل

[١] سوره محمد، آِیه ٣٣.

[٢] تفسير نورالثقلين. ج ٩ ص: ١٠٠.

[٣] سوره ِیونس، آِیه ١٢٨ و آِیه ١٢٩. ترجمه: اگر آنها از حق روى برگردانند نگران نباش بگو: خداوند مرا كفايت است. هيچ معبودى جز او نيست، بر او توكل مِی‌كنم و او پروردگار عرش عظِیم است.