جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٣٤٧ - بخش اول تکبّر

شماره ٥٥: تکبّر و تواضع

بخش اول: تکبّر

· قال الله الحکِیم: (فَالَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَه قُلُوبُهُمْ مُنْكِرَه وَ هُمْ مُسْتَكْبِرُونَ)[١] کسانِی كه ايمان به قيامت ندارند پذِیراِی حق نِیستند و از قبول حق تکبّر مِی‌ورزند.

· رسول‌الله صلِّی الله علِیه و آله : (لَا يَدْخُلُ الْجَنَّه عَبْدٌ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ ذَرَّه مِنْ خَرْدَل مِنْ كِبْر)[٢] داخل بهشت نمِی‌شود كسى كه به اندازه دانه خردلِی در دلش تكبر باشد.

در اِین شماره انتظار مِی‌رود که پاسخ سؤالات ذِیل واضح شده باشد:

· تکبّر چِیست؟ اقسام آن را بِیان نماِیِید.

· فرق بِین تکبّر و عجب چِیست؟

· چرا ابوجهل از فرعون متکبّر‌تر بود؟

· شأن نزول آِیه: (وَ اصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَدَاه وَ الْعَشِيِّ) را بِیان نماِیِید.

· علّت عذاب شدّاد چه بود؟ توجّه به چه امورِی مانع اِیجاد تکبّر مِی‌شود؟

شرح كوتاه: تکبّر در لغت به معناِی بزرگ‌بِینِی ِیا بزرگ‌پنداشتن خود از دِیگران است.[٣] متکبّر به کسِی گفته مِی‌شود که به جهت داشته‌هاِی خود مثل: ثروت، علم، حسب و نسب، مقام و منزلت، قدرت، نژاد، زِیباِیِی ظاهرِی... خود را بالاتر و برتر از دِیگران مِی‌پندارد. وجود اِین صفت در فرد موجب مِی‌شود که در رفتار و گفتار خود دِیگران را تحقِیر کرده و خوار بشمارد و با حالت طلب‌کارِی و بِی‌ادبانه با دِیگران صحبت کند و از همنشينى و معاشرت و هم‌غذا‌شدن با افراد ضعِیف ِیا فقِیر ِیا فاقد وجهه اجتماعِی، اجتناب ورزد، براِی خود کسر

[١] سوره نحل، آِیه٢٢.

[٢] ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ص: ٢٢١‌.

[٣] لسان العرب، ابن منظور، ذِیل واژه کبر.