جلوههای دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٧٥ - ٣٠ حب ریاست یا عشق به خدمت
ندارد باِید گرِیه کنِی! او گفت: مگر من از دِیگران چه کم دارم؟ چرا نباِید رساله بنوِیسم؟ گفتم قطعاً از جهت علمِیّت نسبت به بسِیارِی از بزرگان همچون آِیه الله تبرِیزِی که در درس خواندن تلاش و زحمت بسِیارِی کشِید و عمر خود را در اِین امر صرف نمود پاِیِینتر هستِی، اگر بنا به تحصِیلات باشد آن زمان که شما در نجف مشغول تدرِیس لمعه بودِید من مکاسب را تدرِیس مِیکردم من تا بحال حتِی به فکر نوشتن رساله هم نِیفتادم در نهاِیت به او گفتم: اگر نِیاز به پول دارِی بگو تا با کمک خود ِیا دِیگران زندگِیت را تأمِین کنم؟
بعد از مقدارِی صحبت قضِیهاِی را به او متذکر شدم که به ِیاددارِی بعد از فوت مرحوم آِیةالله حکِیم، مرجع عام تشِیّع در عراق مرحوم استاد خوِیِی شد و روزِی من و شما هر دو در محضر استاد نشسته بودِیم و کسِی جز ما حضور نداشت، شما رو به من کرده و گفتِید: استاد خوِیِی رحمه اللهبه جهت اِین که بعد از مرحوم حکِیم رحمه الله مرجعِیت شِیعِیان عراق به او رسِیده بسِیار خوشحال است. از اِین جهت لباس تمِیز و نو پوشِیده و مِیخندد!
در جواب گفتم: اِین امر طبِیعِی است زِیرا استاد همِیشه خوشمشرب بوده و طبق عادت همِیشگِی با خشروِیِی برخورد مِیکند و لباس تمِیز ِیا نو را هم اتفاقِی پوشِیده است نه به جهت رسِیدن به منصب مرجعِیت، آن روز شما منکر اِین امر شدِید. بالاخره گفتم: کارِی ندارد ما که با استاد مأنوس هستِیم از خود استاد علّت را مِیپرسِیم.
پِیش استاد رفتِیم و قضِیه را گفتم که نظر اِیشان اِین است که شما به جهت رسِیدن به مقام مرجعِیت خوشحال هستند ولِی من منکر اِین امر شدم. استاد در جواب فرمود: آرزوِی مرجعِیت و حبّ چنِین رِیاستِی ِیکِی از دو چِیز را مِیطلبد: ِیا بِیدِینِی ِیا جنون و دِیوانگِی را مگر به جهت اداء وظِیفه کسِی آن را اختِیار کند.
بعد از ِیادآورِی اِین قضِیه به آن دوست طلبه گفتم تو از اجازه چاپ رساله خوشحال هستِی! مگر رواِیت نبوِی صلِّی الله علِیه و آله را نشنِیدهاِی که فرمود: (مَنْ أَفْتَى بِغَيْرِ عِلْم لَعَنَتْهُ مَلَائِكَه السَّمَاءِ وَ مَلَائِكَه الْأَرْضِ)[١] با فتوِیدادن در اِین همه مسائل گوناگون در قِیامت چطور مِیتوانِی جوابگو باشِی؟ خلاصه از هم جدا شدِیم و بعد از مدتِی که دوباره اِیشان را دِیدم گفت: بعد از نصِیحت شما از چاپ رساله منصرف شدم.[٢]
[١] مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل، ج١٧، ص: ٢٤٣.
[٢] برگرفته از درس خارج فقه آِیةالله اشرفِی دام ظلّه ساِیت مدرسه فقاهت جلسه ٢/٠٨/٩٧.