جلوه‌های دلنواز ماه - ابن حسینی، سعید - الصفحة ٣٩ - ٩ مواردی که تحقیق درباره آنها جایز نیست

ولِی قصد الهِی ندارند و با تبلِیغات سوء خود حق را با باطل مِی‌آمِیزند. آنان اجِیر شده دشمنان هستند و در اِین جهت با دستورات الهِی مخالفت مِی‌کنند...

پس همانند فرد دوراندِیش و نِیرومند، مراقب تحرکات و اقدامات مخفِیانه آنان باش. (امَّا بَعدُ فَانَّ عَِینِی بِالمَغرِبَ کَتَبَ الَِیَّ ِیُعلِمُنِی انَّهَ وُجِّهَ اَلِی المُوسِمَ اناسٌ مِن اهلِ الشَّامِ، العَمِیِ القُلُوبِ... الَّذِِینَ ِیَلبِسُونَ الحَقَّ بِالباطِلِ وَ ِیُطِیعُونَ اَلمخلُوقَ فِِی مَعصِِیَه الخالِقِ... فَاقِم عَلِی ما فِِی ِیَدَِیکَ قِِیامَ الحازِمِ الصَّلِِیب) [١]

٨. پِیگِیرِی مداوم از تحرکات دشمن در سفر و حضر

هنگامِی که امام حسِین علِیه السلام آماده حرکت از مدِینه به مکّه و سپس کربلا شد، به برادرش محمد‌بن‌حنفِیه فرمود: تو همراه من نِیا بلکه در مدِینه بمان و مراقب امور باش تا چِیزِی از اخبار دشمنان بر ما مخفِی نماند. (امَّا انتَ فَلا عَلَِیکَ ان تُقِِیمَ بَالمَدِِینَه وَ تَکُونُ لِِی عَِیناً لا تَخفَ عَنِّی شَِیئاً مِن اُمورِهِم) [٢]

٩. مواردى كه تحقِیق درباره آنها جاِیز نِیست

در پاسخ به اِین پرسش که آيا قاضى مِی‌تواند بر اساس گفته گواهان حكم کند بدون آن كه درباره آنان پرس و جو كند، امام صادق علِیه السلام فرمود: پنج مورد است كه مردم بايد درباره آنها به ظاهر عمل كنند و بررسِی از باطن لازم نِیست:

اول: اثبات ولاِیت و سرپرستِی بچه. دوم: ادعاِی پِیمان زناشويى بِین دو فرد.

سوم: ارث و ميراث. چهارم: حلِیت حِیوان ذبح شده. پنجم: شهادت شهود در دادگاه. (الوِلاياتُ و التّناكُحُ و المَوارِيثُ و الذَّبائحُ و الشّهاداتُ) اگر ظاهر فرد، درست و مورد اطمينان باشد و شهادتش معارضِی نداشته باشد، گواهِیش در اِین امور پذِیرفته است و نِیازِی به تجسّس و پرس‌ و جو نِیست. [٣]

[١] نهج البلاغة، سِید رضِی، ص:٣٤٩‌.

[٢] الفتوح، ابن أعثم ج ٥ ص: ٣٢. به نقل از مجلة فقه أهل البيت علِیهم السلام ج‌١٢-١١، ص: ١٢٣‌.

[٣] الكافي، طبع دار الکتب الاسلامية، ج‌٧، ص: ٤٣١‌.