٣- خداوند انسان را بدليل انتخاب دلهاى آنها به معرفت و زبانشان بشهادت و بدنهايشان بخدمت خويش گرامى داشت، و از جهت ملزم بودن به انجام تكليف و بعثت أنبياء از ميان آنها مشرفّشان گردانيد و اين حقيقت را چنين بيان داشت: لَقَدْ جاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ ما عَنِتُّمْ‌ [٢].

پس از گرامى داشتن انسان خداوند، آدم و پيامبرانى كه از ذريّه او پديد آمدند، در نزد خود از بهترين بندگان قرار داد، و آنها را به نبوّت و رسالت برگزيد، چنان كه خود مى‌فرمايد: إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى‌ آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ إِبْراهِيمَ وَ آلَ عِمْرانَ عَلَى الْعالَمِينَ ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ‌ [٣].

و باز از ميان انبياء پيامبران أولوا العزم را بر ديگران برترى داد و در اين باره فرمود: فَاصْبِرْ كَما صَبَرَ أُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ‌ [٤] و باز بعضى از انبياء أولو العزم را بر بعضى ديگر برترى داد و بترتيب ابراهيم، موسى، عيسى و حضرت محمد (ص) را بر همگان فضيلت بخشيد چنان كه مى‌فرمايد: تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلى‌ بَعْضٍ، مِنْهُمْ مَنْ كَلَّمَ اللَّهُ وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجاتٍ وَ آتَيْنا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّناتِ وَ أَيَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ‌ [٥].

[١] سوره يونس (١٠) آيه (٢٥): خداوند شما را به دار السلام بهشت دعوت مى‌كند.

[٢] سوره توبه (٩) آيه (١٢٨): در حقيقت رسولى از خود شما برايتان آمد و رنج بردن شما بر او دشوار بود.

[٣] سوره آل عمران (٣) آيه (٣٣ و ٣٤): خداوند آدم، نوح، خاندان ابراهيم و خاندان عمران را از ميان جهانيان برگزيد، در حالى كه بعضى از اينها از ذريه بعضى ديگر بودند.

[٤] سوره احقاف (٤٦) آيه (٣٥): اى پيامبر چنان كه پيامبران أولو العزم صبر كردند، صابر باش.

[٥] سوره بقره (٢) آيه (٢٥٣): بعضى از پيامبران را بر بعضى ديگر برترى نهاديم از آن ميان كسى بود كه مورد مكالمه خدا واقع شد، آرى برخى را نسبت به برخى درجات بالاترى داديم، به عيسى بن مريم نشانه‌هاى روشن عطا كرده و به روح القدس تاييدش كرديم.