سرّ سلوک (ترجمه و شرح رسالة الولاية میرزا احمد آشتیانی) - رودگر، محمد جواد - الصفحة ٣٣٧ - مقام سوم «زهد»

٢. ورع اهل دل (مبادا قلوب به امورى غير از حقيقت توجه نمايد).

٣. ورع عارفين و واصلان (اجتناب از هر امرى كه مبادا توجه آنها را از محبوب باز دارد زيرا عارف بايد در هر چيزى محبوب را مشاهده نمايد).

و امام خمينى ; «ورع» را شش نوع مى‌دانند:

١. ورع عموم مردم‌

٢. ورع خواص از مردم‌

٣. ورع زهاد و اهل زهد

٤. ورع اهل سلوك‌

٥. ورع مجذوبان‌

٦. ورع اولياء.[١]

مقام سوم: «زهد»

زهد: ترك شيئى و اعراض از آن و بى‌ميلى و بى‌رغبتى به آن است و در عرفان حالتى نفسانى است كه همراه با بى‌ميلى ترك آن نيز هست و گفته‌اند زهد و حكمت قرين هم هستند زيرا زاهد حكيم «عالى» را فدا و قربانى «دانى» نمى‌كند، لذا زاهد از دنيا و اعتبارات آنها عبور مى‌كند و خواجه عبد الله انصارى زهد را داراى سه درجه مى‌داند:

ألف. زهد توقف در شبهه‌ها پس از ترك حرام به سه دليل:

١. پرهيز از سرزنش محبوب.

٢. پرهيز از كم و كاستى‌هاى راه.

٣. پرهيز از مشاركت با بدكاران.

[١] - شرح چهل حديث، حديث ٢٩.